Back in the running game!

Als je mij ook maar een beetje kent dan weet je dat ik al jaren hard loop. Soms wat fanatieker dan andere keren, maar over het algemeen gaat er bijna geen maand voorbij waarin ik mijn hardloopschoenen niet aan raak. Toch was ik tot een paar weken geleden iets minder fanatiek ana het hardlopen dan daarvoor..

Read More

Live Love Run: een bom aan motivatie!

live love runOmdat ik Annemerel’s blog al jaren lang met veel plezier volg moest en zou ik natuurlijk ook haar boek Live Love Run lezen. Deze werd dan ook meteen besteld bij bol.com en kwam nog voor de ‘officiële’ release datum in mijn brievenbus terecht. Niet snel daarna was het boek uit en stond ik buiten om een rondje hard te lopen. Mijn benen begonnen namelijk al te trappelen tijdens het lezen!

Read More

Raceverslag: Dam tot Damloop 2015!

damloopHet zit er weer op! Dit weekend stond voor Zaandam én voor mij helemaal in het teken van de Dam tot Damloop. Op zaterdag begon dit met het aanmoedigen van de mensen bij de Dam tot Dam by night. Er liepen twee bekenden mee, dat maakte het natuurlijk extra leuk om te kijken. En wat zag dat er trouwens leuk uit. Iedereen in dezelfde shirtjes en in het donker (wat het overigens wel lastiger maakte om ze te herkennen ;)) overal lichtjes en veel mensen aan de kant. Na afloop op het ‘feestplein’ nog wat drinken (ik netjes aan het fris, bier leek me geen goed idee met de volgende dag 16 kilometer op het programma) en redelijk op tijd naar bed. Maar gisteren was natuurlijk het echte werk!

Read More

Een slechte generale..

hardlopen 15 kilometerIk wilde per se nog voor de Dam tot Damloop een afstand van 15 kilometer rennen. Een afstand die ik alleen in ‘wedstrijd’ verband heb gelopen (als in, tijdens een hardloopevenement). Waarom? Gewoon om te kijken hoe dat zou gaan. Afgelopen zaterdag kwam het er eindelijk van (de dagen ervoor was het zulk slecht weer dat ik me er niet toe kon zetten). Na een ochtend vol met regen leek het weer op te knappen. En dus schoot ik rond een uur of 1 mijn sportkleren in: tijd om te vlammen. Ik begon met een warming up door 10 minuten te hoepelen. Daarna was het tijd om die kilometers te gaan trotseren.

Read More

Toch nog even over dat sporten…

hoepelIk ben me er van bewust dat hoewel het lijkt alsof de hele blogwereld sport/hardloopt, dit niet het geval is. Dus alvast mijn excuses aan Sammie en alle mensen die een hekel hebben aan al die sportievelingen maar.. ik ga het vandaag toch écht even over dat sporten hebben! Over een maand is namelijk al hét hardloopevent van het jaar (als je het mij vraagt in ieder geval). De Dam tot Damloop! Dit jaar wordt de derde keer dat ik hem zal gaan lopen. Maar hoe gaat het nou met die trainingen? Dat zal ik jullie meteen vertellen: Goed! En niet goed..

Read More

Raceverslag: We Run Amsterdam!

Zaterdag avond 9 uur was het zo ver: met ruim 6000 andere vrouwen 10 kilometer door Amsterdam banjeren! Vertrek en finish vanuit het Olympische stadion, via het Vondelpark door de binnenstad, over het Leidseplein en weer terug! Een fantastische route met zo mogelijk een nog betere sfeer! Rond een uur of zeven vertrok ik van huis, op naar Amsterdam. Bij binnenkomst in het stadion was ik direct overweldigd: overal liepen dames rond in oranje shirtjes, muziek, de geur van gras. Wow! Eerst maar een kluisje zien te bemachtigen om mijn spullen in kwijt te kunnen. Dat ging vrij soepel. Stap twee: snel nog even naar de wc, dat ging wat lastiger. Wat een enorme rijen (zenuwen I guess?). Maar na 10 minuten was ook die horde genomen. Toen sloeg de twijfel toe: het is koud! Maar hou ik mijn shirt met lange mouwen aan of doe ik hem uit? Ik keek even om mij heen en zag vrijwel iedereen in enkel het oranje Nike shirt.. Oké, ik ben een kuddedier: ik ga ook voor shirt met lange mouwen uit! Terug naar het kluisje, en klaar voor de race!

Read More

We Run Amsterdam!

Vandaag is het zo ver, na maanden van hard trainen en goede voorbereiding is het vandaag tijd om een PR om te lopen op de 10 km! Hahahaha! GRAPJE! Nee, de wilde voornemens van beter dan ooit bij de start te verschijnen zijn, zoals altijd, niet uitgekomen. Het blijft voor mij namelijk lastig om een goede balans tussen fitnessen en hardlopen te vinden. Fitnessen doe ik namelijk drie keer in de week. en soms heb ik geen zin om 4 of zelfs 5 keer in de week de sporten. Maar goed, dat ik die 10 kilometer uit loop is duidelijk, die afstand heb ik vaak genoeg gelopen. In wat voor tijd? Daar ga ik me gewoon helemaal niet mee bezig houden. Ik loop in één van de leukste steden van Nederland, met allemaal vrouwen, en daar ga ik gewoon enorm van genieten!

Read More

Sporten in de vroege ochtend

2015-03-18 07.11.41Sporten in de vroege ochtend, dat is nou niet iets waar mijn hart sneller van gaat kloppen (figuurlijk dan, letterlijk zou mijn hart daar natuurlijk wel sneller van gaan kloppen..). Maar goed, met een volle agenda, een hardloopwedstrijd in mei, en alweer een maand niet meer hardgelopen werd het tijd voor strenge maatregelen. Verder zijn er zoveel mensen zo lyrisch sporten in de vroege ochtend (als in, nog voordat je naar je werk of school of wat dan ook gaat), dat ik dacht: ik probeer het eens uit!

Read More

Touwtje springen en winactie!

Touwtje springen was naast tikkertje, verstoppertje en knikkeren één van mijn favoriete bezigheden op het schoolplein (en tijdens het buiten spelen trouwens ook). Ik zelf had een prachtig springtouw in neon kleurtjes. Ja, ik heb heel wat afgesprongen als klein meisje. Maar toen ik van de basisschool af ging (geen drop out wees maar niet bang) en ik steeds minder buiten gingen spelen (daar werd ik op een gegeven moment te cool voor geloof ik) ben ik ook gestopt met touwtje springen. En dat terwijl ik er altijd zo’n lol in had: in spring, de bocht gaat in, uit spuit de bocht gaat uit! Hup, met zijn tweeën tegelijkertijd springen en dan weer uit het touw zien te komen. Lol gegarandeerd. Toch jammer dat ik daar ooit mee op ben gehouden als ik er zo over nadenk…

Read More

Registratie voltooid!

Nike hardloop wedstrijdDe laatste hardloopwedstrijd die ik liep was de Dam tot Damloop. Dat is dus al weer een tijdje geleden (vier maanden geleden om precies te zijn). Mijn motivatie om daadwerkelijk te gaan hardlopen is altijd het grootst als er een wedstrijd in het verschiet ligt. Vorig jaar miste ik de ‘We Own the Night’ van Nike om onduidelijke redenen (ik was namelijk gewoon in het land en was al maanden van te voren op de hoogte van de race), en toen ik na afloop van de race alle verslagen las had ik heel veel spijt dat ik niet mee had gelopen.

Read More

Waarom wachten tot 1 januari?

Francien van GirlsLove2Run kwam er mee: waarom wachten tot 1 januari met de goede voornemens? In december eet (en drink) je (of moet ik zeggen ik) tijdens alle kerstdiners en andere feestelijkheden net eventjes meer dan normaal. Op zich niet erg, het is winter dus je lichaam kan op zich wel een extra warm laagje vet gebruiken, maar waarom niet de schade beperken door een challenge voor de maand december te beginnen? Francien riep hierom DOcember in het leven: in de maand december 70 kilometer hardlopen.

Een pittig doel, maar niet onhaalbaar! Ik gaf mezelf het weekend om goede excuses te verzinnen om niet mee te doen. Maar eigenlijk had ik die helemaal niet. Dit is juist een goede motivatie om weer eens van de bank af te komen en te genieten van de frisse winter (oh nee het is nog herfst) lucht. En dus ga ik de uitdaging aan! Ik ga proberen om 70 kilometer hard te lopen in december!

Toen ik gisteren tijdens het winkelen aan mijn vriendin vertelde dat ik mee wilde doen aan deze challenge en dat ik dus 70 kilometer wilde gaan hardlopen snapte ze er helemaal niks van: je gaat toch niet bijna een dubbele marathon lopen? Nee, niet achter elkaar dus 😉 maar verspreid over de hele maand. Veertien keer 5 kilometer lopen. Poeh, dat betekend dus bijna om de dag een half uur rennen. Of anders 7 keer 10 kilometer.. of alles wat daar tussen inzit. Holy moly, als ik dat zo uitreken is het wel heel erg ver. Maarrr zoals ik al zei: geen excuses, ik ga het gewoon proberen. En tenzij ik geveld word door een blessure of door een meter sneeuw ga ik het volbrengen! Betekend ook meteen dat ik me tijdens als die diners en borrels extra kan laten gaan: dubbel feest!

Wie doen er nog meer mee?

Met deze vrienden zal ik het gaan doen!

Met deze vrienden zal ik het gaan doen!

Liever lui dan moe!

Ik vind het zelf redelijk belangrijk om fit te zijn. Ik eet over het algemeen gezond (al zijn mijn drinkgewoontes weer wat minder om over naar huis te schrijven ;)), vind het fijn om lekker te sporten en probeer dan ook regelmatig naar de sportschool te gaan en dat te combineren met hardlopen. Waarschijnlijk geen nieuws voor jullie. Toch staan mijn sportieve avonturen op het moment even een op een laag pitje..Ik knipper twee keer met mijn ogen en oeps.. de sportschool heb ik alweer twee weken niet meer van binnen gezien.. De afgelopen twee maanden was het ritme sowieso al een beetje zoek omdat ik door de Dam tot Damloop iets meer de focus op het hardloop legde, maar toen ik eenmaal was bijgekomen van de spierpijn (die ik dus opliep tijden de DtD-loop) had ik moeite om weer braaf drie keer per week te gaan.

Een combinatie van het mega druk hebben op mijn werk (en ik ook regelmatig ’s avonds nog een call heb met klanten in Amerika), ziek zijn (vorige week dan) een sociaal leven willen hebben en er gewoon even geen zin meer in hebben. Sinds maart gingen Michael en ik elke week netjes 2 à 3 keer in de week naar de sportschool en daarnaast liep ik dus ook nog hard. En dan komt er een moment dat het allemaal even te veel wordt. Na een lange werkdag thuis te komen en geen zin te hebben in snel eten, eten laten zaken en meteen door te gaan naar de sportschool. Om vervolgens thuis te gaan douchen en alweer naar bed te moeten omdat de volgende dag de wekker weer gaat.. Kortom, ik heb gewoon maar toe gegeven aan het gevoel niet te willen sporten. Zodra we terug zijn van vakantie pak ik het wel weer op. Even goeden vrienden.

De komende week zit sporten er sowieso niet in..Vanavond komen er twee vrienden eten. Morgen ga ik met een vriendin eten. Woensdag staat er weer een werktelefoontje met Amerika gepland.. En dan is het al weer donderdag. Ik moet ook nog ergens een koffer bij mijn schoonouders ophalen, en ik kan me zo voorstellen dat ik ook nog even langs mijn ouders ga voordat ik naar New York vertrek.. Het lijkt me nou wel weer heel erg leuk om in bijvoorbeeld het Central Park een rondje hard te lopen. Al denk ik niet dat ik Michael zo gek krijg dat ie met me mee gaat (die heeft namelijk de grootst mogelijke hekel aan hardlopen) ;). Dus na de vakantie ga ik weer vol goede moed aan de bak.

Ha, ik ben trouwens zelf niet helemaal overtuigd dat ik me niet schuldig voel dat het sporten er een beetje bij in schiet.. Dat doe ik namelijk wel maar ik probeer vooral niet te streng voor mezelf te zijn . Ergens in mijn achterhoofd zegt een stemmetje ‘je kan er altijd tijd voor vrij maken’. Je hebt bijvoorbeeld van die bikkels die om 6 uur ofzo opstaan om nog even een uurtje te gaan sporten voordat ze naar hun werk gaan. Mij niet gezien! Zo gemotiveerd ben ik dus ook weer niet ;).. Nee, ik probeer me er gewoon maar bij neer te leggen dat ik er nu even niet aan toe kom, voor nu even liever lui dan moe!

Herkenbare situatie voor jullie? Of vinden jullie wel altijd de tijd om netjes te sporten?

Ouchh…

Mijn weekend begon echt heerlijk. Het was heel erg druk geweest op mijn werk (en dit zal de komende weken ook zeker zo blijven) en op vrijdagavond besloot ik lekker thuis te blijven en helemaal niks te doen (oké, ik heb tv gekeken). Op tijd ging ik naar bed en de volgende dag was ik klaar om van mijn vrije weekend dag te genieten! ’s Morgens eerst naar de kapper (dat was heel erg nodig, ik was het al maanden aan het uitstellen) en daarna mijn fiets naar de fietsenmaker brengen (dat had ik vorige week nog niet gedaan dus ik zat nog steeds met twee lekke banden, 1 bij mijn gewone en 1 bij onze reservefiets). Gelukkig had ik nog een extra fiets kunnen lenen van mijn schoonouders dus hoefde ik niet lopend naar het station!

De reparatie van mijn fiets zou een paar uur duren dus na een rondje in de stad te hebben gedaan (en alleen een cadeautje te hebben gekocht) ging ik toch maar lopend naar huis. Om na een uur alsnog mijn fiets op te kunnen halen. Na het eten gingen we naar de verjaardag van een vriend. Een heel gezellige groep mensen zorgden voor echt een super avond! Voor zondag stond mijn laatste rustige duurloopje gepland voor de Dam tot Damloop (die al weer over 6 dagen is) maar dat liep even helemaal anders! Ik lag om half 11 nog heerlijk te luieren in bed en was met Michael aan het praten (die ook nog lekker naast me lag in bed). Ik tilde mijn hoofd op en door die beweging knakte er een spiertje aan de achterkant van mijn nek. HALLELUJAA wat deed dat pijn! Ik dacht zelf meteen aan een verrekte spier..

Het uitzicht van mijn vrije zondag..

Michael probeerde op google voor me uit te zoeken hoe lang dat pijn doet (aangezien ik over een week die Damloop wil lopen!) maar toen bleek maar weer eens dat je niet zelf op internet moet gaan opzoeken wat je hebt: Michael vond namelijk het volgende: ja, als je met je kin niet meer je borst kan aanraken moet je METEEN een arts bellen want dan heb je hersenvliesontsteking! Daar konden Michael en ik dan wel weer om grinniken: Ja dokter, ik maakte een verkeerde beweging en nu denk ik een acute hersenvliesontsteking te hebben, wat denkt u ervan? Goed, dat was het natuurlijk niet maar hoe lang het zal gaan duren weet ik ook niet. Als het inderdaad verrekt is zal het over een paar dagen over zijn maar misschien heb ik wel iets gescheurd of iets dergelijks en dan kan ik er zo twee weken mee lopen. Met heel veel pijnstillers en plat op bed liggen ben ik de dag nog redelijk door gekomen.. (toen die eerste pijnstiller er nog niet in zat ben ik in huilen uitgebarsten toen ik weer ging liggen na het innemen van diezelfde pijnstiller..). Ook moest ik door Michael geholpen worden met douchen.. dat kon ik niet eens zelf. Ik voel me dus enorm gehandicapt en hoop heel heel heeel erg dat het snel weer over is! Vooral omdat de Dam tot Damloop echt een fantastisch evenement is dat ik heel graag wilt lopen! En natuurlijk omdat het bizar veel pijn doet en ik daar vanaf wil…

Iemand ervaring met zo’n zelfde soort blessure? Zal ik over 6 dagen de Dam tot Damloop kunnen lopen?

Kom maar op met die Damloop!

Thuis aangekomen eerst even met
de voetjes omhoog uitpuffen!
Vandaag was het zo ver: hardloop spullen mee naar het werk en terug naar huis rennen! Of eigenlijk naar mijn fiets die op het station stond. Een plan dat ik nu al een jaar heb en gisteren was het eindelijk zo ver. 11 kilometer stond er op het programma. De laatste keer dat ik dat liep was denk ik vorig jaar november tijdens de Zevenheuvelenloop. De laatste maanden was ik niet verder gekomen dan 8 en met nog minder dan 5 weken voor de Dam tot Damloop was het dus heel erg tijd om weer eens kilometers te maken!
En dat deed ik gisteren dus! De eerste kilometer was niet fantastisch. Ons kantoor zit midden op de Wallen dus het stikt er altijd van de toeristen. Het leek dus meer een ‘obstacle run’ dan op een duurloop. Maar toen ik voorbij het centraal station was kon het lekkere lopen beginnen! De route die ik nam is vanaf een bepaald punt gewoon een aantal kilometer rechte weg, heerlijk! Bij een kilometer of 4 had ik de eerste tegenslag: het begon kei en keihard te regenen. Het duurde dan ook niet lang tot zelfs mijn ondergoed doorweekt was. Drie maal hoera! Maar goed, het lopen zelf ging erg lekker dus ik liet me er niet door ontmoedigen!
De tweede tegenslag kwam rond een kilometer of 7.5. Ik kwam er achter dat mijn horloge uit zichzelf had besloten om de run te stoppen. Super irritant en frustrerend. Snel zette ik hem weer opnieuw aan maar om de 1 of andere manier was ie helemaal van slag en gaf de datum opeens 4 april aan. Super vaag en al de tweede keer dat het gebeurt.  En dat terwijl ik hem de dag ervoor nog had geüpdate… stom ding! Tegenslag drie kwam daar meteen achteraan.. Om van Amsterdam naar Zaandam te komen moet je altijd een pontje gebruiken (tenzij je met de trein of auto bent, dan kan je een tunnel gebruiken). Het pontje dat ik nam gaat 1x in de 20 minuten. Ik kwam aanrennen, zag de slagbomen dicht gaan en de pont weg varen. Shit. 20 minuten wachten met natte kleren is nou niet bepaald een feest. Na het wachten had ik nog 3 kilometer te gaan naar mijn fiets. En ondanks dat ik behoorlijk was afgekoeld tijdens het wachten  heb ik ook die kilometers heel erg lekker gelopen.
Alhoewel ik dus een paar tegenslagen had (die uiteindelijk heel erg mee vielen hoor;)) heb ik echt heerlijk gelopen. Veel lekkerder dan ik had verwacht. Ik heb ook meteen het vertrouwen terug dat die Damloop wel gaat lukken. Heel fijn! De komende weken blijf ik dus netjes 1x per week naar huis rennen. Het is namelijk heel lekker om te rennen, thuis te komen, te eten, een warme douche te nemen, een kopje thee te drinken en de rest van de avond heerlijk voldaan op de bank mag liggen! Yes, hier kan ik wel aan wennen! Waarom heb ik dit ook al weer niet eerder gedaan?

Tijd voor een plan

Nog acht weken en dan is het alweer zo ver: de Dam tot Damloop. Mijn hardlooptrainingen stonden tot dit weekend op een erg laag pitje, sterker nog, die bestonden gewoon helemaal niet. Maar met nog maar 8 weken te gaan is het toch echt tijd om mijn best te gaan doen en dus is het tijd voor een gameplan. Afgelopen zaterdag besloot ik daarom maar weer eens voor het eerst in een paar weken mijn hardloopschoenen aan te trekken. Rond kwart over 11 ging ik de deur uit en ik dacht dat het niet al te warm was maar boy, was I wrong! Het ging dan ook echt bizar slecht. Dat ik de hele week ziek was geweest (en nog steeds een smerige slijmerige hoest heb) hielp ook niet mee maar poeh wat was dat afzien.

Vol goede moed aan het rondje van hel!

Ik heb er uiteindelijk nog iets meer dan 6 kilometer uit weten te persen, en vervolgens ben ik met een hoofd als een tomaat (of bestaat er nog iets rooiers dan een tomaat? dan is dat een betere omschrijving) de laatste 1,5e kilometer naar huis gelopen. Onderweg vroeg een oud mannetje nog bezorgd aan me of ik wel voorzichtig deed en of ik wel water zou drinken, en ik kan hem gelukkig mededelen dat het hardlopen er op zat en ik alleen nog de laatste kilometer naar huis hoefde te lopen. Thuis aangekomen heb ik nog een half uur lopen uitpuffen op de bank (en werd ik nog Michael nog meermaals op het feit gedrukt dat ik echt knal en knalrood was!) en na een verfrissende douche voelde ik me eindelijk weer wat beter.

Gisteren had ik ook al weer meteen last van spierpijn, iets dat ik normaal gesproken niet heb van een rondje van 6 kilometer. Dus mijn lichaam maakte maar weer over duidelijk dat ik echt hard aan de bak moet de komende weken. In het half uur dat ik dan ook aan het uitpuffen was heb ik dan ook maar meteen een SPIbelt in het digitale winkelmandje gestopt en afgerekend. Helaas zijn ze nu op vakantie en krijg ik die pas na 8 augustus binnen want mijn plan is om dan 1 keer in de week van mijn werk uit naar huis te rennen. Net als tijdens de Damloop van Amsterdam naar Zaandam (alleen een totaal andere route want ik kan moeilijk door de IJ-tunnel gaan rennen op dit moment ;)). Maar op die manier heb ik er in ieder geval door de weeks al een lange duurloop opzitten. Volgens Google Maps is het van deur tot deur 12 kilometer dus dat moet te doen zijn. En met een SPIbelt kan ik ook gewoon mijn telefoon en sleutels en wat geld mee nemen (voor het geval ik halverwege ergens strand!).

Naast het hardlopen van werk naar huis wil ik dan ook in ieder geval 1 dag in het weekend nog een hardloop training doen, en daarnaast blijf ik natuurlijk ook mijn sportschool bezoeken volhouden. Behoorlijk wat sporten dus de komende tijd maar goed, dat wist ik al dat dat zou gebeuren op het moment dat ik besloot me toch in te schrijven. Je moet er wat voor over hebben! Ik ben benieuwd of ik het de komende weken ga volhouden en ik zal jullie op de hoogte houden of ik niet onderweg verdwaal of zo iets ;).

Zijn er nog meer mensen die binnenkort de Dam tot Damloop gaan lopen?

Mijn work-out routine

Ruim twee maanden geleden ben ik, samen met Michael en een vriend, weer begonnen met fitnessen. Het komt hier regelmatig op mijn blog langs (in mijn weekendoverzichten komt een bezoekje regelmatig langs, en ook het zeuren over spierpijn kan ik niet laten ;)), maar wat doen we nou in die sportschool? Ik kan zeggen dat er na twee maanden een redelijk vast ritme in is gekomen. We proberen elke week drie keer te gaan, al lukt dit niet elke week, met vorige week mijn dieptepunt waarin ik geen 1 keer heb gesport. Oh well, je kan niet alles hebben. Deze week weer vol goede moed gewoon drie keer!

Op de eerste dag van de week doen we eigenlijk altijd borst en triceps. We gaan dan eigenlijk elke machine af die die spiergroepen trainen. Geen idee hoe al die apparaten heten, wat ik wel weet is dat ik na afloop mijn armen niet meer boven mijn hoofd kan houden! De tweede dag (die ook op een doordeweekse avond plaats vindt) zijn de rug en biceps aan de beurt. Oh, en de schouders, die doen we dan ook. Ook hier geldt weer: na afloop branden die spiertjes ook weer flink! En in het weekend is het tijd voor het laatste deel van ons lichaam: benen, billen en buikspieren. De nodige squats worden gedaan en verder worden ook weer alle beenapparaten afgelopen. Na afloop is trappen lopen vrijwel onmogelijk.

Daarnaast probeer ik natuurlijk ook nog trainingen voor de Damloop te proppen. Dit gebeurd ook vaak (nouja vaak, ik heb pas twee keer weer gelopen…), dit gaat vaak gebeuren in het weekend. Yep, na onze legday dus. De eerste keer dat ik weer ging hardlopen liep ik netjes 5 kilometer. Het weekend daarop liep ik er 6. Het plan is om elke week een halve of hele kilometer extra te lopen. Dat lijkt me op dit moment nog goed haalbaal en over een maand of twee wil ik dan ook heel graag een keertje van mijn werk uit naar huis toe rennen. Dat is zo’n 12 kilometer volgens Google Maps, dus over twee maanden moet dat prima in mijn schema te passen zijn (als alles goed loopt ;)). Zodra dat gebeurd is horen jullie het vast wel! 🙂

En dat is hoe, in een goede week, onze trainingsweek er uit ziet. Ik moet er bij vertellen dat het lang niet elke week goed gaat. Ik weet dat men zegt ‘als het belangrijk is maak je er tijd voor’, maar met een fulltime baan en een sociaal leven en, en, en… ja het schiet er dus wel eens bij in. Maar (behalve vorige week dan..) lukt het tot nu toe wel om in ieder geval 2 keer naar de sportschool te gaan. Ik ben in ieder geval erg tevreden met hoe het tot nu toe gaat!

Hoe ziet jullie trainingsweek er uit?

Tag: Work that Es

Ondertussen is de sport tag van Esmée van Work that Es al half blog land door geland, maar dat heeft ook een reden: het is een leuke tag! En daarom heb ik hem ook ingevuld :). Eentje over je sportieve activiteiten, en aangezien dat iets is waar ik veel mee bezig ben vond ik hem ook nog eens relevant genoeg voor mijn blog! Here we go..!

Aan welke sporten doe je?
Op dit moment ben ik vooral veel aan het fitnessen. Daarnaast loop ik hard: dat doe ik sinds een paar weken weer elke week 1 keer omdat ik September de Damloop ga lopen!

Favoriete oefening?
De eerste maand van ons fitness avontuur deden we eigenlijk alleen met de vaste apparaten en niet de losse gewichten. Een paar weken geleden deed ik voor het eerst in mijn leven squats met een losse stang in mijn nek. Heel erg afzien (vooral de dag erna, het is namelijk spierpijn gegarandeerd) maar wel een erg fijne oefening die zowel je benen, billen als rug traint!

Ontbijt?
Verschilt per dag. Doordeweeks neem ik vaak gewoon twee simpele bammetjes met pindakaas mee, in het weekend neem ik er meer de tijd voor: een lekkere smoothie met scrammbles egg of havermout.

Welk work-out nummer staat er nu bij je op repeat?
Geen. In de sportschool heb ik het niet voor het zeggen wat voor muziek er op staat, en tijdens het hardlopen loop ik zonder muziek. Hoewel ik het wel erg prettig vind heb ik nog geen goede oplossing gevonden voor het probleem met oortjes: die zitten niet lekker, vallen uit.. dat soort ongein. Dus ben ik maar helemaal gestopt met hardlopen met muziek op.

Wat vind je makkelijker, gezond eten of sporten?
Ehm.. zeker weten sporten! Dat zit nu redelijk in ons ritme dus dat gaat een beetje als vanzelf. Gezond eten doe ik ook wel redelijk hoor, maar ik vind het heel erg moeilijk om niet te snoepen. Ik ben nogal een snoepkont ;).

Gebruik je voedingssupplementen?
Nah, niet echt. Michael heeft een enorme pot eiwitten gekocht. En heel af en toe drink ik een slokje van zijn shake na het sporten. Maar dat is te verwaarlozen..

Beste fitspiration?
De halve blogwereld! Volgens mij heeft half blogland het sportvirus overgenomen wat op zich heel fijn is, dan kan ik natuurlijk niet achter blijven. Maar dan met name Annemerel, GirlsLove2run en natuurlijk WorkThatEs!

Cheatmeal?
Oei, daar zijn er eigenlijk te veel van ;). Bijna alles wat niet gezond voor je is vind ik lekker: koekjes, snoep, chips, chocola. Maar ook pizza, patat.. Om nog maar niet te spreken over de alcoholische versnaperingen op zijn tijd….

Fijnste sportoutfit?
Een beetje afhankelijk van het weer maar over het algemeen: een runningtight, met een tanktop en niet onbelangrijk: een goede sportbh! Oh, en goede sportschoenen niet te vergeten!

Gebruik je sport en/of health apps?
Een soort van. Ik gebruik voor het hardlopen het TomTom Runner horloge die mijn tijd en snelheid bij houdt. Die laad ik dan weer in op de computer. Maar dat is dus eigenlijk geen app hè?

Grootste irritatie tijdens het sporten?
Alle obstakels: tijdens het hardlopen zijn dat vooral stoplichten of bijvoorbeeld heel enthousiaste honden die op je af komen rennen waardoor je moet inhouden.. En in de sportschool mensen die een apparaat bezet houden (en dan terwijl ze een beetje op hun telefoon lopen te kutten, ja die mensen zijn heel vervelend!)

Hoeveel paar sportschoenen heb je?
Die ik daadwerkelijk gebruik zijn er maar 2! Ik denk dat ik ergens in mijn kast nog wel een paar schoenen heb liggen verstoffen.. maar 1 paar voor het fitnessen en 1 voor het hardlopen :).

Drie dingen waar je niet zonder kan?
Ik neem aan sportgerelateerd? Water! Fijn zittende kleren. En wat me meestal ook wel goed helpt is een doel voor ogen hebben (op dit moment de Damloop).

Waar een wil is, is een weg!

Een outfit die ik de komende tijd ook weer
veel zal moeten gaan dragen!

Zoals jullie maandag al hebben kunnen lezen heb ik afgelopen zaterdag een startbewijs voor de Dam tot Damloop weten te bemachtigen. Om half 12 stond ik in de wachtrij en om 12 uur ging de daadwerkelijke verkoop van start. Om 10 voor 1 was het eindelijk zover: ik was aan de beurt voor mijn golden ticket. De rest van de dag was ik heel erg blij! En nog steeds eigenlijk, ik heb er weer heel veel zin in. Hoewel het wel wat praktische problemen met zich mee brengt. Ik maak het mezelf namelijk niet makkelijk: de eerste keer (twee jaar geleden) liep ik hem in 1.38. Twee jaar later wil ik hem wel sneller lopen, dus in ieder geval onder de 1.38. En daar moet voor getraind worden!

En dat brengt me meteen tot het grootste probleem. Twee à drie keer per week ga ik met Michael naar de sportschool. Dat is iets wat ik wil blijven doen. Dat is ook de reden dat ik me niet heb ingeschreven bij de atletiekvereniging en waarom ik twijfelde of ik me überhaupt wel moest inschrijven. Daar moet dan dan ook minimaal 1, maar eigenlijk wel 2 hardlooptrainingen per week bij komen. En het is nou niet alsof ik niets te doen heb verder.. Ach, ik vind vast wel een oplossing: waar een wil is, is een weg. En een wil die heb ik zeker!

De eerste training moet er nog van komen. Maar ik heb nog ruim 5 maanden de tijd. Al weet ik maar al te goed dat dat allemaal sneller voorbij gaat dan je van te voren verwacht (ik herinner me de voorbereiding van de Zevenheuvenloop maar al te goed, en die was bij mij niet al te best). Gisteren had ik bijna weer mijn hardloopschoenen onder het stof vandaan gehaald (oké. dat is een beetje overdreven, in maart heb ik nog hardgelopen). Ik had me zelfs al half omgekleed. Maar toen kwam ik er achter dat de was nog opgehangen moest worden. En dat er nog een afwas stond. En het was al zo goed als donker. Ja, ik had genoeg excuses om niet naar buiten te gaan voor een rondje. En dus moet de training nog beginnen. Nu kan ik me dat nog permitteren maar als ik hem echt sneller wil gaan lopen zal dat over een paar maanden niet meer kunnen. Oh well, ik kom er wel! Moet alleen nog een beetje wennen aan het idee.

Hebben jullie nog trainingsdoelen voor de komende tijd? 

Dilemma!

Serieuze aangelegenheid dat trainen:
De eiwittenzijn ook al in huis!

Over een week begint het Dam tot Damloop arrangement dat ik van Michael van mijn verjaardag zou krijgen. Of in ieder geval, dan is de inschrijving. Twee jaar geleden deed ik hier ook al aan mee en ik vond het super leuk. Met het hoogtepunt natuurlijk de Dam tot Damloop zelf, wat een fantastisch evenement is dat zeg! Van Amsterdam naar mijn hometown Zaandam rennen en finishen vlak bij mijn huis. Heel heel heel erg leuk. Alleen ben ik twee en een halve week geleden weer begonnen met fitnessen. Het idee daar achter was dat ik dat naast de trainingen voor de Damloop zou gaan doen, voor wat extra spierkracht. Maar het bevalt eigenlijk zo goed weer dat we de afgelopen weken netjes drie keer per week in de sportschool hebben staan beulen. Arnold Schwarzenegger is er niks bij!

Er blijft op deze manier weinig tijd over voor hardlopen. Iets wat ik ook erg leuk vind. Als ik aan dat arrangement zou gaan mee doen wil ik minstens twee van de drie trainingen per week mee doen. Maar om nou 5 keer per week te gaan sporten per week, naast mijn fulltime baan, vind ik iets teveel van het goede. En dus sta ik voor een dilemma: ga ik me focussen op het fitnessen, of ga ik toch voor het hardlopen en ga ik 1, maximaal twee keer per week naar de sportschool voor wat extra kracht. Ik weet het niet. Op dit moment neig ik het meeste naar de Damloop niet dit jaar, maar bijvoorbeeld weer volgend jaar te gaan doen. Maar als ik dat zo typ vind ik het ook weer heel erg jammer dat ik hem dan dit jaar niet kan lopen.

De laatste optie is om alleen een startbewijs voor de Dam tot Damloop zien te bemachtigen en dan zelf, naast het fitnessen, te trainen voor de Damloop. Dit is trouwens een optie die ik pas net bedenk.. Een goede kandidaat. Het enige is dat ik dan naast het fitnessen alsnog lange afstanden moet gaan lopen ook. Wat dus ook zal beteken dat ik 4/5 keer per week zal gaan sporten. Pfieuw. Lastig. Al scheelt het wel dat ik de tijden dan zelf kan bepalen en niet gebonden ben aan de trainingstijden van de atletiekvereniging. Gelukkig heb ik nog tot vrijdag om er over na te denken. Dat is dan ook wat ik de komende dagen goed ga doen!

Wat raden jullie mij aan? 

Pijn is fijn?

Pijn is fijn. Ja, het rijmt. Maar de enige die dat bedacht heeft is wat mij betreft niet helemaal goed bij zijn hoofd. Nee, fijn kan ik pijn zeker niet noemen. Zoals de lezers van mijn blog wel weten ben ik sinds vorige week weer aan het vlammen in de sportschool. Ik doe nu met de grote jongens (Michael en een vriend van hem) mee. Minimale cardio (de fietstocht naar de sportschool toe is wat hun betreft wel genoeg), en vooral veel aan de ijzers sjorren tot je niet meer kan.

Oh. Mijn. God. Dit heb ik geweten hoor. Het hele vorige weekend heb ik als een soort macho man rond gelopen. Niet omdat ik me zo stoer voelde dat ik een krachtpatsertje aan het worden was: nee, ik had zo ongelofelijk veel spierpijn dat het niet mogelijk was om mijn armen te strekken. Om te janken. Ook de afgelopen week heb ik last van spierpijn gehad (al was het niet zo ernstig als vorige week). De pijn zelf zal ik niet snel als prettig omschrijven. Al betekend spierpijn natuurlijk wel dat je ergens mee bezig bent. Hoewel ik me dus liever niet voel alsof er een vrachtwagen drie keer over me heen is gereden kan een beetje (met de nadruk op beetje!) spierpijn geen kwijt. Ik wil namelijk wel sterker worden van mijn bezoekjes aan de sportschool.

Dus oké, misschien is degene die de uitspraak ‘pijn is fijn’ niet helemaal gek. Hooguit een fanatieke sportieve ras optimist Of natuurlijk één of andere masochist die een pak rammel op zijn tijd wel kan waarderen… Dat laatste ben ik overduidelijk niet. Pijn vind ik vooral heel kut. Al kan ik er mee leven als ik pijn heb door mijn krachtinspanningen (spierpijn dus). Progressie is wat ik wil en daar hoort spierpijn nu eenmaal bij. Al zorg ik er voortaan wel voor dat ik 5 dagen lang zo’n spierpijn heb dat ik niet eens normaal een tas kan dragen, dat lijkt me namelijk iets teveel van het goede.

Hebben jullie vaak spierpijn van het sporten, of nog goede tips om er sneller van af te zijn?

Sportbink!

Twee jaar geleden bij de Dam tot Damloop
(in het blauw)

Twee jaar geleden schreef ik me in voor het Dam tot Damloop arrangement bij de plaatselijke atletiekvereniging. Dit hield, naast een startbewijs voor de Dam tot Damloop in, dat er vanaf 5 maanden voor de Dam tot Damloop, drie keer per week een training werd gegeven waar je aan mee kon doen. Verder kreeg je nog een paar startbewijzen voor een paar kleine loopwedstrijden hier in de buurt. Ik vond het echt super leuk om te doen en de Damloop zelf was natuurlijk helemaal fantastisch, de sfeer, de mensen, de muziek, en zelfs het weer werkte helemaal mee. Ik zat er dus over na te denken om hier dit jaar weer aan mee te doen. Op mijn verjaardag werd de knoop door gehakt: Van Michael kreeg ik het arrangement weer voor mijn verjaardag. Super leuk! In april beginnen de trainingen weer en ik heb er nu al zin in :).

Ik heb veel plezier aan het hardlopen, en het hardlopen met een groep, wat ik dus vanaf april weer ga doen bevalt echt super goed. Hardlopen is dan ook iets wat ik altijd zal blijven doen. Toch mis ik de krachttraining van het sporten in een sportschool wel een beetje. Ik heb jaren lang gefitnest en ben hier een half jaar geleden (toen ik begon met fulltime werken) mee gestopt. Maar niet voor lang! Morgen ga ik me weer inschrijven bij de sportschool! Michael is gisteren al voor de eerste keer heen gegaan. Ik kon niet want ik moest nog wat voor mijn werk doen. Maar morgen gaat ie voor de tweede keer heen en dan ga ik mee om me in te schrijven en voor het eerst sinds lange tijd weer eens aan de apparaten te hangen! Spierpijn gegarandeerd maar zelfs daar heb ik weer zin in.

Het zal wel een beetje passen en meten gaan worden van wanneer ik ga hardlopen en wanneer ik naar de sportschool ga. Buiten hardlopen blijft voor mij namelijk wel favoriet. Maar sterkere spieren komt bij het hardlopen alleen maar van pas. Ik wil die Dam tot Damloop dit jaar natuurlijk beter lopen dan dat ik hem twee jaar geleden liep. Maar dat moet met dat sportschool abonnement én het Dam tot Damloop arrangement helemaal goed komen. Ik ben nog niet eens begonnen en ik voel me nu al een ontzettende sportbink!

Zijn jullie ook een beetje sportief bezig?

Hardloop avonturen

Een paar weken geleden besloot ik voor mezelf: elke maand loop ik in ieder geval weer 40 km. Op zich niet heel erg veel maar voor mij toch een lastige opgave omdat de voornaamste reden van het doel was dat ik ook door de weeks na mijn werk consequent wilde gaan hardlopen. In 2013 deed ik dat nog af en toe met mijn moeder maar in mijn eentje heb ik echt maar een paar keer gedaan.

Hoewel je natuurlijk met elk weekend 10 km rennen ook aan de 40 km per maand komt was dat dus niet het idee achter mijn doelstelling. Ik ben zoals ik al zei geen fan van hardlopen in het donker (dus door de weeks na mijn werk), ik vind het zelfs eng. Maar ik heb mijn angst overwonnen (een beetje dan) en ben echt echt echt begonnen hardlopen na mijn werk. Het blijft tot nu toe wel bij mini rondjes van 3-4 km maar het is al een hele verbetering. Toch loop ik niet echt fijn in het donker. Ik schrik op van geluiden of schaduwen en dat is eigenlijk nergens voor nodig maar ja, zo gaat dat nu eenmaal. Maar ik ben heel tevreden, ik doe het! En niet alll te lang meer en het is gewoon weer licht ’s avonds, toch? Het was vandaag namelijk nog een soort van licht buiten toen ik van mijn werk naar het station liep. Dat was voor het eerst dit jaar. Hiep hoi!

Maar ik dwaal af: het hardlopen! Ik doe het dus braaf in ieder geval 1 keer in de week ’s avonds en dan nog een keer in het weekend (afgelopen weekend zowel zaterdag als zondag omdat ik zaterdag wat tijdgebrek had en ik in het weekend toch wat meer km wil lopen dan door de weeks). En het lopen zelf gaat eigenlijk ook wel lekker. Ik heb de afgelopen tijd geen lange afstanden gelopen maar ik heb wel het idee dat ik iets sneller wordt op de kortere afstanden en daar ben ik ook prima tevreden mee. Ik zit op dit moment op iets meer dan 29 kilometer dus de 40 gaat me deze maand makkelijk lukken.  Dat is toch ook wel fijn, vooral omdat het me redelijk makkelijk afgaat. Niet dat ik altijd zin heb om te gaan maar ik ben wel erg gemotiveerd omdat ik toch  minimaal dat doel wil behalen! Goede stok achter de deur!

En, hoe gaat het met jullie goede voornemens van 2014? Houden jullie je er nog goed aan of hebben jullie het al een beetje laten versloffen?

Nieuwe ronde, nieuwe kansen!

De laatste 10 dagen van december hoefde ik niet te werken, heerlijk! Van te voren had ik bedacht dat dit een mooi moment zou zijn om weer wat meer te gaan hardlopen. Ik hou er niet van om dat in het donker te doen en aangezien het voor en na mijn werk nog/al donker is kon hardlopen in het licht eigenlijk alleen in het weekend. Toen het eenmaal zover was en ik lekker helemaal niks hoefde kwam er helemaal niets van die goede plannen. Lui op de bank hangen en chillen leek op dat moment een zoveel beter idee dan zwoegen in de kou, wind en regen!

Klaar voor vertrek!
Het aantal kilometers dat ik in december rennend aflegde bleef dan ook steken op 15 kilometer.. Niet echt om over naar huis te schrijven dus. Maar goed, het nieuwe jaar is weer begonnen en bij een nieuw jaar hoort een nieuw doel. Nou ja, niet helemaal. Ik doe normaal gesproken helemaal niet mee met die goede voornemens.. Maar ik wil toch echt weer wat meer bewegen en ik kom het makkelijkst van mijn luie kont af als ik een doel heb. En aangezien ik me op dit moment nog niet voor een leuk loopje heb ingeschreven (daar ga ik van het weekend eens naar kijken!) heb ik voor mezelf een nieuw hardloop doel gesteld. 
Ik wil elke maand in ieder geval 40 km lopen. Niet bijster veel, ik heb ook lang getwijfeld tussen 40 of 50 kilometer. Maar ik wil realistisch blijven. Afgelopen maand liep ik niet eens de helft van wat ik deze maand zou moeten gaan lopen dus ik zit wat veiliger met die 40. Tijdens mijn studie heb ik veel over motivatie geleerd, zo ook dat doelen haalbaar moeten zijn, specifiek (duidelijk) en meetbaar moeten zijn. Mijn doel voldoet aan alle eisen! Iedere maand in ieder geval 40 kilometer rennen. Zo, dat is er uit! Ik heb al een paar dagen met dit idee in mijn hoofd lopen stoeien maar had het nog niet uitgesproken. Nu dus wel. En nu moet ik het dus gaan doen ook! Ik zal jullie (en mezelf) op de hoogte houden van mijn vorderingen.
Ik kan jullie in ieder geval al vertellen dat ik na de eerste week van januari goed op schema lig! Ik heb nu precies 10.9 km gelopen (in twee runs), dus als ik dit vol hou ga ik de 40 deze maand makkelijk redden. Ik heb gisteren zelfs in mijn eentje en na mijn werk (dus in het donker) nog 5.5 kilometer gelopen! Nu nog volhouden.. Het lastigste van al die goede voornemens.  De sportscholen zijn niet voor niets in januari helemaal druk bezocht en in februari weer net zo leeg als in december.. Maar ik zie het zonnig in, ik heb er zin in en ik ga het gewoon doen!
Hebben jullie nog goede voornemens gemaakt?

Zevenheuvelenloop: de afloop

Zondag was het dan eindelijk zo ver: de Zevenheuvelenloop. Al om half 10 vertrokken Michael en ik van huis om op tijd in Nijmegen te kunnen zijn. Er reden geen treinen tussen Zaandam en Sloterdijk (en dat terwijl er normaal een rechtstreekse trein gaat) en onze fietsen stonden ook niet thuis. Voor mij lekker stressen om de vraag of we wel op tijd de trein zouden halen op Sloterdijk.. Natuurlijk kwam dat helemaal goed. We kwamen op tijd in Nijmegen aan. In eerste instantie ben ik met Michael mee gelopen naar de plek waar hij mij kon gaan aanmoedigen (zowel bij de start als de finish). De grootste eis was dat er in de buurt een café was waar hij tussendoor binnen kon zitten. Toen we die plek gevonden hadden was het voor mij tijd om terug te gaan richting het startvlak.

Voor de wedstrijd: klaar om te gaan!

Rond half 2 kwam ik aan bij de startvlakken. Wat een drukte zeg! Ik startte in het roze vlak en daar heb ik uiteindelijk nog ruim een half uur moeten wachten voordat we eindelijk mochten beginnen. En het was koud! Hoewel de menigte voor nog een beetje warmte zorgde was ik helemaal verkleumd. En ik moest natuurlijk plassen… Vlak voor de start stonden nog wel van die EKO toiletten maar er stond ook een rij voor. Ik dacht dat het gevoel wel weg zou gaan tijdens het lopen en besloot maar gewoon te gaan rennen en niet nog even te wachten tot ik aan de beurt zou zijn. Bad move.

De eerste kilometers had ik weer ontzettend last van mijn schenen maar na ongeveer 3 kilometer hield dit gelukkig op. Helaas hield het gevoel van dat ik moest plassen niet op. Even overwoog ik de bossen in te duiken maar met overal toeschouwers leek me dit toch niet een goed plan. Bij het 6 km punt waren er dan eindelijk van die toiletten maar ook hier weer een rij. Toch besloot ik maar geduldig te wachten en daarna kon ik weer lekker door. Na de 7 km begon begonnen de echte heuvels en ik vond ze best wel pittig! Al met al heb ik ze wel redelijk overleefd. Bij het 12 km punt zat ik er alleen wel redelijk doorheen. Het afgelopen jaar heb ik dan ook geen enkele keer verder dan 11 km gelopen. Dat het vanaf daar extra zwaar zou worden viel dan ook te verwachten..

Op datzelfde 12 km punt riepen te toeschouwers naar de lopers dat het vanaf hier alleen nog maar naar beneden was. Ik blij. Helaas gingen we een paar honderd meter verder weer omhoog! Pff.. Wanneer hielden die heuvels nou op? Meteen daarna gelukkig! De laatste 2,5 km gingen inderdaad alleen nog maar naar beneden en ik ging als een speer. Op de een of andere manier had ik nog kracht over en de laatste kilometer kon ik zelfs nog een sprintje trekken. Op het 500 meter punt stond Michael me nog aan te moedigen en de laatste 500 meter schoot ik vooruit. Whoehoe! Uiteindelijk finishte ik in 1.34.21!! En dat terwijl ik ook nog een sanitaire stop heb gemaakt. Ik ben echt super blij met het resultaat en het is dan ook veel beter dan ik van te voren had gedacht!

De route zelf was trouwens echt prachtig mooi: de bomen in het bos kleurden van groen, geel, oranje, rood en bruin. Zo mooi! Wat dat betreft is de Zevenheuvelenloop echt een aanrader. Al is het wel aan te raden om de volgende keer beter voorbereid te zijn dan dat ik nu was! Dan had ik tijdens de run wat meer kunnen genieten in plaats van alleen na afloop van de race…

Klaar voor de start…

… AF! Vandaag is het eindelijk zo ver, de Zevenheuvelenloop! Nouja, eindelijk.. Ik had liever nog een maandje de tijd gehad om te trainen. Dat heb ik de afgelopen maanden namelijk maar bar weinig gedaan. Toen ik me ongeveer 5 maanden geleden inschreef had ik nog zeeën van vrije tijd over. Die vrije tijd vulde ik voor een groot gedeelte in met sporten en vooral hardlopen. Het ging op een gegeven moment zo goed dat ik mijn eerst gestelde doel van binnen het anderhalf uur finishen omhoog wilde schroeven naar een snellere tijd. Nu kan ik daar wel een beetje om lachen. Op dit moment is finishen binnen anderhalf uur al veel te optimistisch.

Het vinden van een baan gooide roet in het eten en daarom klaag ik zeker niet. Ik ben nog steeds zo blij met mijn baan dat ik het geen seconde erg kan vinden dat de voorbereidingen niet zo zijn gegaan als ik van te voren in gedachte had. Ook heb ik mijn doel dit keer juist wat naar beneden bij gesteld. Als ik hem uit weet te lopen ben ik al zeer tevreden 😉 (heerlijk toch, om zo snel blij te zijn!). En dat is dan ook precies wat ik ga doen! Hoe ik over de finish zal komen weet ik niet (waarschijnlijk dood moe) maar finishen zal ik, al is het kruipend!

Michael reist straks met me mee naar Nijmegen om me daar aan te kunnen moedigen (bedankt liefje! Ik zal proberen heel snel te rennen zodat je niet al te lang in de kou hoeft te staan ;)). Een flinke zit in de trein. En nou kwam ik er ook nog eens achter dat er geen treinen rijden tussen Zaandam en Sloterdijk in verband met spoorwerkzaamheden… Terwijl er normaal gesproken een rechtstreekse trein gaat. Dit zal de reis nog langer maken en ik denk dan ook dat we er zo’n 2,5 uur over doen. Ik start gelukkig pas om half 2 (vak roze!) dus hoef niet al te vroeg op. Ach, het komt allemaal wel goed.

Ik ben er in ieder geval klaar voor en ik heb er zin in! Hopelijk overleef ik al die heuvels een beetje (het zijn er geloof ik 4, maar Zevenheuvelenloop klinkt veel meer badass dan Vierheuvelenloop natuurlijk!). Wish me luck en als jullie zelf ook gaan lopen: heel veel succes!!

Ready to run

Een paar dagen geleden was ik even naar de hardloopcollectie van perrysport aan het kijken en mijn oog viel op een hele leuke runningtight met luipaardprintje (ik ben een sucker voor dierenprintjes maar probeer het binnen de perken te houden!). Gisteren gingen Michael en ik even de stad in om lekker vlees bij de slager te halen en om fietsverlichting te halen (we waren dat gepruts met van die led-muisjes zat). De fietsenmaker wilde de lampen er ook wel voor ons opzetten, moesten we over een uurtje terug komen. Prima! Dus wij gingen nog even de stad door. Aangezien die tight nog steeds in mijn hoofd rond spookte wilde ik even langs de perrysport. En daar hing ie hoor! In het echt vond ik hem nog steeds heel leuk dus die ging mee naar huis!

Ook kocht ik van die lampjes voor om je arm, aangezien het nu zo vroeg donker is (en ik door de weeks ook nog wil kunnen hardlopen) zijn die geen overbodige luxe. Ik wil wel zichtbaar zijn voor andere mensen en met die lampjes om ben ik net een wandelende (of eigenlijk rennende) kerstboom! Niet te missen dus. Tot slot kreeg ik afgelopen week nog van mijn moeder compressiekousen. Niet de meest charmante sokken die je kan dragen maar ik had de afgelopen weken heel veel last van mijn kuiten tijdens het rennen (vooral de eerste paar kilometer..). Met die kousen aan zou je daar minder last van moeten hebben. Ik heb er nu 1 rondje van 5 kilometer mee gerend en ik moet zeggen dat het goed hielp. Hoewel het nog steeds niet helemaal lekker voelt had ik niet meer na 3 kilometer de behoefte om er de brui aan te geven omdat het te veel pijn deed. Veel nieuwe dingn dus. Ik heb me de laatste tijd dus bijna in het nieuw gestoken! Moet ook eens gebeuren.

Maar er moet natuurlijk ook gelopen worden! Vandaag is het dan ook weer tijd voor een mooie afstand (die ik goed kan bijhouden met mijn mooie nieuwe horloge :D).Dertien kilometer staat er op het programma. Volgend weekend gaan Michael en ik met een stel vrienden een vriendin opzoeken in Antwerpen. Ik denk niet dat er dan veel hard gelopen gaat worden. En het weekend daarop is het alweer tijd voor de Zevenheuvelenloop, dus na het weekend (van volgende week) ga ik geen lange afstand meer lopen. Vandaag wordt dus waarschijnlijk de laatste lange afstand voor ik aan de Zevenheuvelenloop moet geloven. Maar dat moet wel goed komen in mijn nieuwe flitsende outfit!

Gaat één van jullie ook de Zevenheulenloop lopen? En zijn jullie er klaar voor? 

Testronde 1

Yessss! Mijn GPS horloge kwam vrijdag eindelijk binnen! In eerste instantie had ik mijn gewone huisadres opgegeven voor de bezorging, alleen werken Michael en ik tijdens de bezorgtijden van UPS dus leek het me na twee mislukte bezorgingen een beter idee om het pakketje op mijn werk te laten bezorgen (het duurde even voordat ik me dat bedacht……). Donderdag zou hij gebracht worden en ik bleef maar hopen op de bel af zou gaan. Maar de tijd verstreek.. Vier uur, vijf uur, zes uur.. Niks. Stom! Gelukkig werd ie de volgende dag toch nog afgeleverd! Op tijd voor het weekend!

Gistermiddag maakte ik mijn eerste testronde en ik ben er super blij mee! Het begon halverwege mijn run een beetje te regenen en ik kon met een gerust hart doorlopen: hij kan tegen water en mijn telefoon lag veilig thuis. Heerlijk. Ik deed een klein rondje en het ging verre van goed. Na 2,5 km kreeg ik namelijk echt een belachelijke steek in mijn zij maar met tranen in mijn ogen liep ik verder en na ongeveer een kilometer begon het weg te trekken en uiteindelijk liep ik de geplande 5 km uit. Voor vanmiddag staat er weer een flinke afstand op het programma. Ik. Moet. Kilometers. Maken. Ik moet meer dan twee keer zo ver, er staat 11 (of eigenlijk 12..) kilometer op het programma. Hopelijk dit keer zonder steken in mijn zij.

Mijn nieuwe horloge werkt voor mij enorm motiverend om weer flink te gaan hardlopen (en die Zevenheuvenloop die ik over minder dan een maand moet lopen helpt trouwens ook wel goed mee). En hoewel ik wel kan zeuren dat ik geen zin heb om te gaan ben ik altijd zo blij als ik terug kom van een run, hoe slecht hij ook ging! Dat gevoel is genoeg reden om me van de bank af te slepen en me er doorheen te slepen!

Heerlijk gevoel toch, als je terug komt van een workout?

Ja maar… het regent!

Ik zal maar meteen met de deur is huis vallen: De enige afstand die ik gisteren buiten heb aflegd was 50 meter naar de supermarkt en weer terug. Dus zeker niet de 11 km die op de planning stond! Wat een rot weer was het zeg. Bizar harde wind en het was geen minuut droog. Ik was eerst echt van plan om te gaan.. Ik moest alleen nog de motivatie vinden om daadwerkelijk de deur uit te stappen. Toen bedacht ik me dat ik niet met mijn telefoon (dus GPS) kon lopen vanwege de regen (telefoon kan niet tegen water…) en was mijn motivatie (die toch al ver te zoeken was) helemaal verdwenen.

In plaats van de regen trotseren met een dekentje,
tijdschrift en truffel pepernoten op de bank!

Al maanden twijfel ik er over om een GPS horloge te kopen (om dus ditzelfde probleem op te lossen) en gisteren hakte ik de knoop door: Hij is besteld en hopelijk heb ik hem snel in huis. Het is het runner sporthorloge van TomTom geworden. Nu is het nog wachten tot hij bezorgd wordt maar zodra ik hem binnen heb is ‘niet met GPS mijn afstand kunnen bijhouden vanwege de regen’ geen excuus meer om niet te gaan hardlopen. Oh my, waar ben ik aan begonnen! Dat wordt door elke regenbui heen banjeren. Ik heb er nu al zin in!

Nee zonder grappen, ik ben er nu al blij mee, hardlopen met zo’n band om je arm vind ik verre van ideaal. Daarnaast kan je met zo’n horloge veel beter en preciezer je voortgang bijhouden. Naast het regen verhaal zijn er veel meer voordelen aan zo’n horloge. Ik heb nu al zin om hem binnen te krijgen en er mee te gaan spelen. En natuurlijk om er mijn eerste (en tweede, en derde..) hardloopsessie mee te lopen!

Jullie wel nog in de regen en wind gesport? Of ook veilig binnen gebleven?

Zevenheuvelenloop?

Buiten zie ik alleen maar heel veel regen…

Vorig weekend liep ik weer eens een 10 km. Het ging zeker niet van harte maar ik volbracht de afstand wel. Ik maakte tijdens het lopen meteen een (trainings)plan zodat ik over een maand die Zevenheuvelenloop uit kan rennen… Elk weekend een kilometer meer lopen dan het weekend er voor (en door de weeks nog 1 of 2 kortere afstanden), dan zou die 15 km toch makkelijk moeten lukken. Plus, zoals ik al eerder heb gezegd: als je 12 kilometer kan rennen, dan kan je ook wel 15 kilometer rennen (al gaat het niet van harte..). Geleerd van mijn trainers toen ik me tijdelijk bij een atletiekvereniging aansloot om voor de Damloop te trainen.

Maar goed, voor vandaag staat er dus 11 kilometer op het programma.. Maar als ik naar buiten kijk zie ik regen (en horen doe ik het trouwens ook..). Al de hele ochtend. Ik heb dus totaal geen zin. Dit is trouwens ook mijn eerste helemaal vrije dag (met helemaal niks gepland, behalve die 11 km dan..) sinds tijden. Het lijkt me echt heerlijk om de hele dag te luieren, bloggen, lezen, tv kijken en niets productiefs te doen. Hoe ik mezelf dus ga motiveren om naar buiten te gaan en die 11 kilometer af te leggen? Geen idee..

Hebben jullie tips voor mij?

Wishful thinking

Afgelopen zaterdag haalde ik mijn hardloopschoenen weer eens onder het stof vandaan. Ik had twee weken niet meer hard gelopen en toch zeker 3 weken geen lange afstand meer. Mijn zware verkoudheid (en nieuwe baan) gooide roet in het eten. Aangezien ik in november 15 km moet af zien te leggen werd het toch echt weer tijd voor wat kilometers. Vol goede moed vertrok ik van huis. Ik wist eigenlijk wel dat ik het zwaar zou gaan krijgen maar ik hoopte heel erg dat het zo’n run zou worden waar alles gaat zoals je wilt. Het overkomt me regelmatig dat ik juist het lekkerst loop als ik het niet verwacht (bijvoorbeeld de dag na een feestje waar de alcohol rijkelijk vloeide). Helaas bleef het bij hopen, het ging verre van vlekkeloos!

Totale rust tijdens mijn rondje, dat was dan wel
weer lekker!

De eerste 2 kilometer gingen redelijk. Na die twee kilometer begon ik mijn benen al aardig te voelen. Ik overwoog nog even om gewoon terug naar huis te rennen en het bij 4/5 km te houden maar dan wordt de Zevenheuvelenloop natuurlijk nooit wat. Dus ik zette door! De 7 kilometer moest ik toch minimaal kunnen halen. Bij elke stap die ik zette werden mijn benen zwaarder. Rond de 4,5 km werd er nog wat roet in mijn eten gegooid: ik loop in de Jagersplas altijd hetzelfde rondje en toen ik aan het eind van dat rondje een bocht om kwam zag ik dat de weg was afgezet. Er stonden een stuk of 6 brandweerwagens en ik kon mijn rondje dus niet afmaken (ik geloof dat ze bezig waren met een duikoefening). Dit betekende dat ik nog een kilometer extra moest omlopen. Brrr…

Uiteindelijk heb ik met heel veel moeite de 8 km volbracht. Het probleem lag vooral bij mijn benen, die konden het niet aan. Gisteren werd ik wakker met bizarre spierpijn. Iets wat ik echt nooit heb van hardlopen. Gisteren heb ik dus rustig aan gedaan. Aangezien ik nog geen kilometer van de finish van de Dam tot Damloop vandaan woon ben ik daar (samen met een vriendinnetje) de lopers gaan aanmoedigen. Als ik hem niet zelf kan lopen, dan maar op deze manier mee genieten! Volgend jaar maar weer een startbewijs zien te bemachtigen want ik had echt super graag mee willen lopen!

Jullie nog de Damloop gelopen?

Doelen augustus: de afloop

Begin augustus stelde ik mezelf een aantal sportieve doelen. Ik kan meteen beginnen met het feit dat ik keihard heb gefaald..

Ik stelde aan het begin van de maand de volgende doelen aan mezelf:

– Elke maandagochtend met mijn moeder een rondje hardlopen. Deze heb ik voor zover het kon gehaald (één maandagochtend had ik een belangrijke afspraak, de overige maandagen zijn we braaf gegaan).
– Elke week minimaal 1 lange run doen (van 10 km of langer). Ik geloof dat ik in augustus maar 1 keer een lange run heb gedaan. Ik heb niet echt een goed excuus, ik heb het gewoon niet gedaan.
– Minimaal 1 keer per week naar de sportschool voor krachttraining. Tja, ook hier is niet veel van terecht gekomen… Ik ben de afgelopen maand welgeteld 1 keer in de sportschool geweest… En ook hier heb ik geen goed excuus voor.

Dus al met al heb ik me niet heel erg aan mijn maandelijkse doel gehouden. Ik moet ook bekennen dat de afgelopen maand het sporten niet mijn grootste prioriteit had en dat is dus ook aan mijn sportprestaties te zien ;). Het is niet zo dat ik helemaal niks heb uitgevoerd. Naast het hardlopen heb ik ook veel gefietst. Ik kreeg tijdens een rondje hardlopen weer last van mijn scheen en wilde deze dus niet over belasten dus besloot het daarom rustig aan te doen. Fietsen vond ik een goede vervangen van het hardlopen omdat dit been scheen sowieso niet overbelast. Verder heb ik de afgelopen week twee keer mee geholpen met een verhuizing en dat is ook ware topsport. Hoewel ik die doelen dus bij lange na niet heb gehaald ben ik niet ontevreden.

Voor de maand september wil ik mezelf een wat milder doel geven. Aangezien ik morgen met een full time baan begin en ik nog niet helemaal weet hoeveel energie dat van me gaat vragen wil ik de komende maand een goede balans tussen werk en sporten zien te vinden. Ik denk dat beginnen met twee keer per week een rondje hardlopen een haalbaar doel is. Dat is dan ook meteen mijn enige sportieve doel van de komende maand.

Hebben jullie voor de komende maand nog een (sportief) doel?

Afscheid: maandag morgen run

Ruim twee jaar geleden ging ik ‘back to my roots’. Na een uitstapje van twee jaar in Amsterdam ging ik met Michael samenwonen in Zaandam. Ik werd lid van de sportschool waar mijn moeder trainde en maandagochtend was ons vaste moment om te sporten. De laatste maanden hebben we de sportschool omgeruild voor de Jagersplas om daar een rondje hard te lopen. Omdat ik volgende week met mijn full time baan begin was gisteren onze laatste maandag morgen rondje. We besloten het lekker rustig aan te doen en vooral te genieten van het fijne weer. De laatste keer op maandag ochtend rennen moest natuurlijk wel een fijn afscheid zijn!

Mijn moeder is professioneel kleding maakster en ik ben een veelgebruikt pasmodel. We besloten na onze run gebruik te maken van het mooie weer en nadat we allebei gedoucht en gebadderd hadden lunchten we samen om vervolgens door te rijden naar de Zaanse Schans. Daar maakte we foto’s voor haar website en blog (voor mensen die hier benieuwd naar zijn, haar blog vind je hier). Drie verschillende jurken passeerden de revue. De dag sloten we af aan een bezoekje aan mijn oma (en haar moeder). Waar we een kopje thee met cake verorberden. Hmm lekker!

Een mooi afscheid van onze maandag morgen run. Nu moeten we natuurlijk een nieuw plan maken voor een run in de avond. Maandagavond zal het niet worden: dat is mijn vaste rock ’n roll dans avond met Michael maar ik ben er zeker van dat we een nieuwe dag kunnen prikken! Ik heb er nu al weer zin in :).

Hebben jullie een vast moment in de week dat jullie sporten?

Rennen in de regen

Ik heb er een haat-liefde verhouding mee: rennen in de regen. Als het al regent, en ik moet nog gaan rennen heb ik de grootste moeite om mezelf naar buiten te slepen. Meestal doe ik dat dan ook niet. Maar als het gaat regenen als ik al aan het lopen ben kan het juist als een verademing komen (al kan het natuurlijk ook te hard gaan regenen). Een beetje regen tijdens het hardlopen is heerlijk verkoelend en ik heb ook altijd het idee dat als het regent er meer zuurstof in de lucht zit (of dit ook daadwerkelijk waar is weet ik niet, en ik ben te lui om het uit te zoeken ;)). Één van mijn lekkerste runs ooit was in de stromende regen. Hoewel ik helemaal doorweekt was ging het lopen zo goed en lekker! Ik kan er dus echt van genieten: rennen in de regen.

Geen druppel op de stenen,
de regen kwam toch niet!

De ‘ontdekking’ dat er meer zuurstof in de lucht zit als het regent of net geregend heeft (en als het niet waar blijkt te zijn: het gevoel waardoor het lijkt alsof er meer zuurstof in de lucht zit ;)) deed ik jaaaaren geleden met mijn vader. We liepen toen regelmatig één of twee rondjes bij een park bij ons in de buurt. Op de dag begon het tijdens onze rondjes zachtjes te regenen en liepen we zonder moeite nog een extra rondje. Onze conclusie was dus: meer zuurstof in de lucht door de regen. Sinds dat moment ben ik er dan ook heilig van overtuigd ;).

Afgelopen woensdag was het droog toen ik naar buiten stapte voor een rondje. Na een kilometer begon het lichtjes te spetteren en besloot ik in plaats van een lange ronde toch wat dichter bij huis te blijven. Niet het beste idee: de regen kwam maar niet en het bleef de rest van de middag droog maar na 3 kilometer was ik weer thuis en vond ik het wel weer mooi geweest. Ik denk dat ik toch liever van rennen zonder regen hou…

En houden jullie van sporten in de regen of blijven jullie met de regen liever binnen?

Time flies when you’re having fun

De tijd vliegt echt voorbij! Ik knipper twee keer met mijn ogen en we zijn alweer een paar dagen verder. Over het algemeen betekend dit wel dat je het naar je zin hebt, en dat was bij mij ook het geval! ’s Avonds gezellig bij praten (vakantie verhalen!) en drankjes met vrienden en de avond is zo voorbij. Een paar dagen geleden (woensdag?) liep ik ook weer een heerlijk rondje. Het was prachtig weer en ik besloot er lekker vroeg op uit te trekken voor een flinke afstand. De laatste maanden bleef ik eigenlijk elke keer op de 10 kilometer steken, ik vond het dus tijd om iets verder te lopen!

Ik ging dus van start met het doel ‘verder dan 10 km’ en ging rustig van start. De temperatuur was er prettig, alleen de zon ietwat fel en warm maar dat kon de pret niet drukken! Na ongeveer 8 kilometer kreeg ik het wel wat zwaarder maar het was niet onmogelijk en ik kon gewoon op hetzelfde tempo doorlopen. Uiteindelijk liep ik 11,3 kilometer. Pas toen ik moest stoppen vanwege een stoplicht vond ik het wel weer genoeg en de laatste paar honderd meter liep ik rustig naar huis. Wat is het toch een heerlijk gevoel als een run gaat zoals je wilt! De tijd vloog voorbij en voordat ik het wist was ik weer terug van mijn rondje.

Over een paar maanden moet ik in Nijmegen 15 kilometer zien af te leggen en nog een paar verraderlijke heuvels bedwingen dus het is ook wel zaak dat ik zo langzamerhand mijn afstanden ga vergroten. Vorig jaar liep ik mee met een atletiekvereniging om te trainen voor de Dam tot Damloop. Ongeveer een jaar geleden deed ik mee aan mijn eerste hardloopwedstrijd. De Loop voor Hoop, een run van 15 kilometer. Voordat ik die wedstrijd liep had ik nog nooit verder gelopen dan 11/12 kilometer dus ik maakte me van te voren een beetje zorgen over de afstand. Mijn trainsters stelde me op de volgende manier gerust: Als je 12 kilometer kan lopen, kan je er ook 15 lopen! En dat bleek te kloppen. Hoewel ik de loop voor hoop niet belachelijk snel liep (1 uur en 36 minuten) liep ik echt super lekkker (in de stromende regen) en kwam ik super blij over de finish. De 15 kilometer zou ik nu dus waarschijnlijk ook wel weer kunnen halen, al heb ik nog een paar maanden de tijd dus ga ik het langzaam opbouwen. Ik ben er trouwens nog steeds niet uit hoe ik me op die heuvels ga voorbereiden…

Iemand ervaring met de Zevenheuvelenloop, en zijn die ‘heuvels’ echt zo verraderlijk als ik denk dat ze zijn?

Motivatie tip

Een tijdje geleden las ik op een Amerikaans blog (ik weet niet meer van wie) een grappige manier om jezelf te motiveren. Zij had een mooi armbandje gekocht die ze pas om mocht doen als ze zoveel kilo was afgevallen. Nu is dit nou niet direct toepasbaar op mezelf, ik wil niet per se afvallen, maar ik kan me wel voorstellen dat dit goed werkt om gemotiveerd te blijven.

Alle drie al opgehad dus ik zal
iets nieuws moeten kopen
om deze motivatie-tip uit te
proberen 😉

Zoals ik gisteren al zei wil ik nieuwe kleding (maar ook nieuwe nagellak, keukenapparatuur of dekbedovertrekken, ik noem maar wat) altijd zo snel mogelijk gebruiken/uitproberen. Ik kan me goed voorstellen dat als je jezelf de regel oplegt dat je je nieuwe ‘product’ pas mag gebruiken als je doel X behaald hebt, dat je dan sneller aan de slag gaat. Voor mezelf zou dit kunnen zijn: Ik mag mijn nieuwe nagellak kleurtjes pas op doen als ik weer een keer minimaal 10 kilometer heb hardgelopen. Ik heb alleen al mijn nieuwe nagellakjes al opgehad/op, dus deze regel kan ik voor mezelf niet meer instellen, maar ik vind het idee in ieder geval leuk ;). En het kan natuurlijk ook met grotere doelen (en grotere ‘cadeaus’).. Maar jullie snappen het idee denk ik wel :).

Ik had voordat ik die blogpost las nog nooit zo nagedacht over cadeautjes en jezelf motiveren, maar ik denk wel dat het goed kan werken…

Hebben jullie dit idee wel eens bij jezelf toegepast, of is dit ook nieuw voor jullie?

Sportvakantie is over!

Ik ben eindelijk een beetje aan het warme weer gewend en kan in plaats van alleen maar luieren nu ook een beetje actief zijn. Mijn sportactiviteiten plan ik of in de vroege ochtend in, of in de late avond. Zo ook zondag avond. Om kwart voor 9 besloot ik nog even een rondje te gaan lopen. Ik had nog niet precies in gedachte hoe ver ik wilde gaan maar gokte op een kilometer of 4/5.

Ik ging rustig van start, mijn eerste kilometer liep ik in 6 minuten en 10 seconden. Terwijl ik liep voelde het lekker aan en dus besloot ik ietsje te versnellen. Na 3 kilometer besloot ik iets verder te lopen en in ieder geval tot de 6 kilometer te gaan. Bij 6.10 kilometer kwam ik thuis aan en toen vond ik het wel weer welletjes. Wel rende ik elke kilometer iets harder en ik eindigde de laatste kilometer het snelst: in 5 minuten en 48 seconden. Nog steeds geen top tijd maar al met al kon ik er best tevreden mee zijn. Toen ik na het rekken weer binnen kwam stonden alle kranen open, het was zelfs om half 10 nog aardig warm dus ik zweette me helemaal kapot! Poeh, niet normaal.

Na een paar glazen water en even rustig op de bank te hebben gezeten heb ik lekker gedoucht en de rest van de avond kon ik heerlijk genieten van het feit dat ik toch nog wat gedaan had! Heerlijk gevoel! Maandag ochtend stond er weer een run op het programma. Dit keer met mijn moeder. Ik gok dat we zo’n 3 kilometer hebben gelopen maar het was om 9 uur al niet normaal warm dus helemaal gesloopt haalde we de finish. We besloten nog een klein rondje gewoon te lopen, een fijne manier om weer af te koelen!

Voor vandaag staan er ook weer sportieve activiteiten op het programma. Straks fiets ik naar mijn oma om daar op de koffie (of eigenlijk niet op de koffie aangezien ik dat niet drink) te gaan. En aan het eind van de middag ga ik me toch ook maar weer een keer naar de (aircoloze) sportschool begeven. Woensdag vertrek ik met mijn moeder voor een paar dagen naar de Veluwe. We zijn niet van plan om stil te gaan zitten en onze hardloopschoenen/outfit gaan mee. Er zijn daar prachtige routes en hoe leuk is het om die hardlopend af te leggen! Ik zou zeggen: Heel leuk!

Ik ben blij dat ik eindelijk mijn ‘sportieve draai’ weer een beetje gevonden heb. Op sportief vlak mag je natuurlijk ook wel zomervakantie houden maar ik vond het wel lastig om na zo’n ‘vakantie’ weer eindelijk wat te gaan doen. Ik heb mezelf te vaak horen zeggen, ach dat komt volgende week wel weer, het is ‘vakantie’!

Hoe staat het er bij jullie voor? Vakantie wat het sporten betreft of doen jullie daar niet aan? 

Nieuwe ronde, nieuwe kansen

Een outfit die ik deze maand
hopelijk weer vaak aan zal hebben!

De tijd vliegt voorbij, het is alweer augustus! Afgelopen maand deed ik het op sport gebied wat rustiger aan. Het heerlijke weer gooide wat roet in het eten en van mijn sport plannen kwam niet al te veel terecht. Maar een nieuwe maand, dus tijd voor nieuwe doelen! Ik ga er maar gewoon vanuit dat het de komende maand ook weer heerlijk warm en zonnig wordt (ik hoop er in ieder geval op). Maar dit keer wil ik niet dat dit er toe leidt dat ik niks meer uit voer. Ik wil in november een goeie tijd lopen met de Zevenheuvelenloop en daar moet ik natuurlijk wel wat voor doen. Ik weet dat het voor je motivatie helpt om je doelen op te schrijven (dat vertelde ik al eerder in dit artikel). En waar kan ik het beter opschrijven dan op mijn blog, waar de hele wereld het mee kan lezen (een beetje sociale druk werkt namelijk ook erg motiverend).

Nu nog de (sport)doelen voor de maand augustus:

– Elke maandagochtend met mijn moeder een rondje hardlopen (dit doen we eigenlijk altijd, tenzij het echt echt echt niet kan, dus dit wordt een makkie).
– Elke week minimaal 1 lange run doen (van minimaal 10 km).
– Eén keer, maar het liefst 2 keer in de week naar de sportschool voor krachttraining (dit is het lastigste doel, omdat er ten eerste geen airco in de sportschool is, en ten tweede omdat ik buiten sporten/hardlopen veel leuker vind).

Moeilijker dan dit moet ik het voor mezelf niet maken, het is namelijk belangrijk voor je motivatie om ook haalbare doelen te stellen. Ik zal in ieder geval aan het eind van deze maand en misschien al wat eerder een update geven over de voortgang van mijn doelen. Hopelijk kan ik ze aan het eind van de maand alle drie met trots afvinken!

Hebben jullie nog doelen voor jezelf gesteld?

Nieuwe schoenen!

Zoals ik gisteren al aankondigde op mijn blog heb ik nieuwe schoenen aangeschaft! Ik ging gisteren langs bij de Runners World en liet me nieuwe schoenen aanmeten. Zoals ik eigenlijk al verwachtte heb ik in mijn linker been last van over pronatie (je enkel maakt dan een knikje tijdens de landing). Op mijn rechterbeen land ik wel goed. Maar om de over pronatie tegen te gaan kreeg ik anti pronatie schoenen aangemeten. Deze schoenen hebben een soort stevig blokje in de zool (het grijze blok op de foto), waardoor je landing gecorrigeerd wordt. Zelf heb ik altijd op een neutrale schoen gelopen (nou ja, ik begon hardlopen op mijn oude tennisschoenen maar maakte later toch maar de overstap op gewone hardloopschoenen ;)) en heb eigenlijk altijd goed gelopen op deze schoenen. Nooit blessures gehad maar ik wist wel dat ik op mijn linker been niet helemaal recht landde.

Anti pronatie schoenen dus. Ik werd deskundig en vriendelijk geholpen in de winkel en tevreden ging ik met mijn nieuwe schoenen naar huis! ’s Avonds was het natuurlijk meteen tijd voor een eerste rondje op de nieuwe schoenen! Dat was wel even anders dan op mijn oude schoenen. Deze schoenen veren minder dan mijn oude schoenen. Wat ook wel logisch is omdat er aan de binnenkant van de schoen een harder blok zit. Met minder vering… Na een kilometer begon ik in mijn rechterbeen mijn scheen te voelen. Hoewel de schoenen verder prima liepen ging dit gevoel niet meer over. Ik liep uiteindelijk een rondje van 3 kilometer. Ik ben nu alleen in dubio wat ik met die schoenen aan moet. Mijn rechterbeen heeft die anti pronatie niet nodig en juist in mijn rechterbeen kreeg ik last van mijn schenen terwijl ik dit eigenlijk nooit heb (alleen af en toe toen ik op die tennisschoenen liep).

Ik heb meteen een beetje het internet afgespeurd en het is geloof ik redelijk normaal dat je spieren en gewrichten moeten wennen aan nieuwe schoenen, vooral als je van neutrale schoenen overstapt naar anti pronatie schoenen… dus misschien moet ik het even afwachten. Of ik moet wel even langs de winkel gaan om te vragen of dit normaal is? Ik weet het niet… Hebben jullie daar verstand van? Het is trouwens niet dat het ontiegelijk veel pijn doet/deed, maar 2 uur na de run voelde ik mijn scheen nog steeds lichtjes als ik met mijn voet draaide…

Iemand ervaring met het overstappen van een neutrale naar een anti pronatie schoen?

Got my mojo back!

Ik heb eindelijk weer eens het gevoel dat ik van mijn luie kont af ben gekomen! Dinsdag fietsten Michael en ik naar Amsterdam (een uur heen en een uur terug fietsen) om daar in het Vondelpark te chillen (dus toch nog een beetje lui ;)). Hoewel het niet heel inspannend was hebben we toch bijna 30 km gefietst dus al met al mag ik daar best tevreden over zijn.

Naast lopen in de Jagersplas vind ik lopen langs de Zaan
ook erg leuk. Gisteren liep ik over deze steiger.

Gisteravond trok ik eindelijk weer eens mijn hardloopschoenen aan (was alweer een week geleden… het bleef maar bij ambitieuze plannen en weinig uitvoering). Het werd uiteindelijk maar een klein rondje van een kilometer of 4. Na twee kilometer kreeg ik namelijk last van een steek in mijn zij, ik denk dat ik iets te snel na het eten ben gaan lopen. Dus na twee kilometer besloot ik rustig weer naar huis te gaan. Het was natuurlijk nog erg warm en ik had verder ook geen drinken mee dus waarschijnlijk niet het slechtste idee van Nederland. Thuis aangekomen deed ik nog wat spieroefeningen en toen vond ik het wel weer mooi geweest.

Wel heb ik nu weer helemaal mijn zin om te bewegen terug gevonden (denk ik in ieder geval… misschien denk ik hier volgende week wel weer anders over;))! Vandaag gaan Michael en ik even langs de Runners World in Zaandam om nieuwe hardloopschoenen te kopen! Jeeej! Ik heb nu al zin om op die nieuwe schoenen een rondje te gaan lopen! Dus dat zal ik vanavond ook zeker doen. En daarmee heb ik dus meteen ook mijn mojo terug! Hiep hiep hoera, hopelijk blijft ie voortaan voor altijd bij me!

Motivatie, waar ben je?!

Ik heb de laatste tijd erg veel moeite om actief te zijn. Dat heeft voornamelijk met het weer te maken (of eigenlijk alleen maar…). Ik word een beetje loom van dit weer (en met een beetje bedoel ik heel erg)! Het liefst lig ik een beetje in de zon te lezen, of iets anders wat weinig energie kost. Het is de afgelopen week al meerdere malen voorgekomen dat ik me ’s morgens of overdag voornam om ’s avonds te gaan sporten (hardlopen of fitness) maar dat het er uiteindelijk niet van kwam. Terwijl ik wel graag sport! En met een hitte golf die verwacht wordt moet er toch echt wat veranderen vind ik.

’s Ochtends naar de sportschool!
Gisteren koos ik ervoor om ’s ochtends maar gewoon naar de sportschool te gaan, dan kon er niet een barbecue of iets anders leuks tussen komen ’s avonds. Nu sportte ik sowieso al regelmatig ’s ochtends (behalve de afgelopen week dan ;)) maar zo lang het zulk lekker weer is moet ik maar al mijn work-outs in de ochtend plannen (als ik ze ook daadwerkelijk wil uitvoeren!). Dus dat ga ik de komende tijd maar doen dan! Hopelijk nog heel lang, want hoewel ik een beetje loom en lui word van dit weer vind ik het wel echt heeeeerlijk! 
Voor vanmiddag staat er een zwemsessie in het zwembad op de planning. Een fijne afwisseling van sporten in een sportschool waar geen airco is of puffen in de hete middagzon (op de één of andere manier kies ik er elke keer dát ik ga hardlopen voor om dit op het heetste moment van de dag te doen). Ook dat kan dus een goede afwisseling zijn met dit hete weer: zwemmen. Maar dan wel in een zwembad, want in de zee of in bijvoorbeeld de Jagersplas waag ik me weer niet in het water…  
Hoe doen jullie dat met dit warme weer? Gewoon gaan of staat het sporten bij jullie ook een beetje op een laag pitje?

Zevenheuvelenloop: Training

Ongeveer anderhalve maand geleden schreef ik me in voor de Zevenheuvelenloop. Op 17 november loop ik de 15 kilometer. Er moeten een paar hordes gelopen worden: de eerste 5 km zijn vals plat (omhoog), in het middenstuk zijn er een aantal heuvels die ik over moet zien te komen en de laatste 4 km gaan vals plat naar beneden (makkelijk kakkelijk, dan gaat dat lopen vanzelf ;)). Tijdens mijn inschrijving had ik in gedachte dat ik hem onder de 1,5 uur wilde lopen. 

Op dit moment zijn bruggetjes de
enige ‘heuvels’ die ik bedwing 😉
Ik liep begin juni regelmatig, maar elke keer niet veel verder dan 5/6 kilometer. Nu, anderhalve maand later loop ik met gemak 10 kilometer achter een (binnen het uur). Ik moet wel zeggen, er komt geen heuvel aan te pas tijdens mijn trainingen, maar: ik heb nog 4 maanden voor D-day. Als er geen gekke dingen gebeuren moet ik die finish makkelijk kunnen halen binnen 1,5 uur. De komende weken wil ik beginnen met de afstanden die ik loop vergroten. Over een maand wil ik in ieder geval één keer weer eens 15 km achtereen lopen. Als ik dat gedaan heb gaat het nog om de snelheid. Op dit moment denk ik dat mijn doel iets te makkelijk is. Het is natuurlijk een zwaar parcours, maar ik heb ook nog een hele tijd om te trainen! 
Ik durf op dit moment nog geen nieuwe uitspraken te doen over binnen welke tijd ik de Zevenheuvelenloop wil lopen. Toch wil ik wel dat het een echte uitdaging gaat worden. Ik ga me nu in eerste instantie focussen op mijn afstand vergroten, daarnaast doe ik elke week aan krachttraining in de sportschool. Zodra de afstand geen probleem is ga ik me bezighouden met heuveltrainingen en intervaltrainingen om sneller te worden. Zo op ‘papier’ vind ik mijn plannen goed klinken. Kom maar op dus met die heuvels!
Trainen jullie op dit moment nog met een bepaald doel voor ogen? En zo ja, welk doel?

Gevecht tegen mezelf

Gisteren trok ik zoals gepland mijn hardloopschoenen weer aan. Toen ik vertrok had ik eigenlijk nog niet zo goed bedacht hoe ver ik zou gaan lopen. Ik dacht aan een rondje van een kilometer of vijf. Ik ging heel rustig van start, ik begin namelijk vaak te hard en ga langzamer lopen en het leek me dan ook een goed idee om eens echt rustig te beginnen…(plus ik was van plan om het gewoon rustig aan te gaan doen ;)). Na 2 kilometer dacht ik bij mezelf: je hebt op dit moment de tijd, je wilt deze week sowieso nog een keer 10 km lopen EN het weer zit mee (niet te warm, niet te koud, geen regen, alleen een beetje wind). Waarom niet nu? Dus na 2 kilometer besloot ik 10 km te gaan lopen. Maar dan wel onder het uur, er moet natuurlijk wel een beetje een uitdaging inzitten…

Dat betekent gemiddeld 6 minuten per kilometer. Alleen was ik zo langzaam begonnen dat ik dat tempo de eerste twee kilometer niet eens had gered. Ik moest wat goed maken! Ik zette meteen de versnelling in. Zonder problemen tot dat ik bij een kilometer of vijf toch redelijk moe begon te raken. Bij mijn zesde kilometer riep mijn hardloopapp ook om dat ik 6 minuut nog wat over mijn ronde had gedaan. SHIT! Ik had al tijd goed te maken en liep bijna weer op schema, was ik weer gaan vertragen! Dus hup, weer de versnelling erop.

Na de 8 kilometers had ik er helemaal geen zin meer in. Maar ik had mijn langzame begin kilometers goed gemaakt en ik was er bijna! Nog even doorzetten dus. En toen werd ik misselijk. Ik heb nog nooit mee gemaakt dat ik misselijk werd tijdens het sporten maar weet wel dat dat kan gebeuren. Ik probeerde dus goed adem te halen en tegelijkertijd hard door te rennen om onder het uur te eindigen. Toen de laatste kilometer in ging wist ik dat ik het zou redden. Ik gooide er nog een laatste versnelling in en eindigde de laatste kilometer in de snelste tijd. Pure voldoening op het eind!

De training eindigde met een beetje rekken en strekken en het laatste stuk naar huis lopen. Toen ik thuis kwam vond ik Michael een beetje bezorgd in de huiskamer… “Waar bleef jij nou?” kreeg ik naar mijn hoofd geslingerd. “Je zei dat je maar eventjes ging hardlopen!” Oeps…. kan gebeuren.. Maar de volgende keer zal ik voordat ik vertrek beslissen of ik weer een lange afstand gaat lopen. Dan hoef ik ook niet de hele rit af te zien om de tijd goed te maken die ik in de eerste kilometers verspild heb!

Lopen jullie wel eens een stuk verder dan jullie in eerste instantie gepland hadden?

Luie Leo

Wat een heerlijk weer hebben we de afgelopen dagen gehad zeg! Ik heb er dan ook optimaal van genoten. Ik moet wel bekennen dat ik een beetje lui word van dat mooie weer. Ik deed al het hoogst nodige, gewoon de dingen die gedaan moesten worden… maar meer ook niet. Bloggen, iets wat ik met plezier doe, schoot er een beetje bij in (ontzettend).
Zelfs sporten, waar ik normaal gesproken erg blij van word had ik geen tijd voor. Wel een enorme fiets tocht van en naar een kleinschalig festivalletje op zondag. En afgelopen maandag probeerde mijn moeder en ik ’s ochtends nog een stukje hard te lopen. Maar ik moest echt nog bijkomen van die dag ervoor (het festivalletje op zondag ;)). Uiteindelijk zijn we ons rondje maar gewoon gaan lopen met tussendoor kleine stukjes joggen. Al met al heb ik niet heel veel uitgevoerd op sportgebied.

Tijd voor minder van dit…

Tijd voor verandering. Ik voel me beter als ik wél sport, en dus maak ik bij deze een afspraak met mezelf. Zoals ik in dit artikel vertelde, werkt het motiverend om specifiek op te schrijven wanneer je wat gaat doen. Dus: vanavond maak ik tijd voor in ieder geval een klein rondje hardlopen. Morgenochtend is het echt weer eens tijd om de sportschool te bezoeken (dit is ondertussen alweer een week geleden…). In het weekend wil ik in ieder geval weer een ‘lange’ duurloop doen van minimaal 10 km. Misschien moet ik iets specifieker zijn. Zondag ga ik die duurloop lopen! Wie weet ga ik ook nog een keer deze week met mijn moeder een écht rondje lopen. Want die van afgelopen maandag telt niet helemaal. Niet heel specifiek, maar ik ben ook niet de enige die hier over mee beslist.

… en meer van dit!

Als ik me aan deze afspraken houd, zal ik aan het eind van deze week toch nog aardig wat gesport hebben. Vrijdag was mijn laatste echte training (want maandag kan ik helaas niet mee tellen.. lag aan mij, niet aan mijn moeder!). Voor mijn gevoel was het trouwens nog langer geleden. Het valt eigenlijk best mee hoe lang ik niet gesport heb….. Ik denk dat ik verslaafd ben.

Hebben jullie nog wat uitgevoerd met het heerlijke weer van de afgelopen dagen?

Frustrerende obstakels

Afgelopen zondag liep ik weer een 10 km. Niet zo snel als ik had gewild, maar ik had onderweg een aantal vervelende ‘obstakels’ die ik moest zien te overwinnen. Tijdens vrijwel elk rondje hardlopen kom ik er wel een aantal tegen, afgelopen zondag sloeg alles. Alles en iedereen probeerde me te dwarsbomen om maar geen 10 km te lopen!

Het begon met het weer. Dit keer weer te warm! Na dagen van regen en harde wind (ook niet goed) scheen afgelopen zondag weer volop de zon. Een paar weken geleden rende ik voor het eerst weer eens in de brandende zon. Omdat het lekkere weer in Nederland verre van consistent is went mijn lichaam nog niet volledig aan warmte dus zodra het weer eens lekker warm en zonnig is heb ik het tijdens het hardlopen extra zwaar. Ik had wel meteen een goed excuus om niet te hard van stapel te lopen.

Het tweede probleem dat ik had was mijn GPS. Die hield er even mee op terwijl de tijd wel gewoon doorliep. Dit was al de tweede keer in korte tijd dat dit gebeurde en vond ik heel irritant. Ik kon niet meteen zien hoe lang de GPS er mee opgehouden was. Uiteindelijk bleek dit echt maar een heel klein stukje te zijn maar toch blijft het vervelend als je GPS er mee op houdt…

Kom maar op met die obstakels!

De volgende hindernis (en een van mijn grootste irritaties tijdens het hardlopen) was een hond die heel enthousiast op me af kwam rennen. Flinn heette hij (ik vind Flinn een mannen naam dus noem hem een hij). Zijn bazin schreeuwde heel hard dat ie niet zo gek moest doen. Mijn hart zat ondertussen in mijn keel omdat hij vanuit het niets tegen mijn benen op sprong. Nu vind ik hondjes over het algemeen echt super leuk en lief (en ben absoluut geen hondenhater!), maar als ik aan het hardlopen ben vind ik het vervelend als ze mijn ritme onderbreken en me laten schrikken (want bang voor honden ben ik ook niet). Ik kon niet meteen doorrennen en toen dat wel weer kon moest ik wel weer even bij komen van de schrik. Een vervelende hindernis dus.

Op de 5 kilometer grens kreeg ik vervolgens een heel gek gevoel in mijn rechter been. Alsof mijn voet en ook een beetje mijn been sliep. Heel irritant en ik bedacht me later dat het misschien kon komen doordat mijn veter te strak zat (ik weet niet of dit ook echt zo was maar ik heb dat gevoel nog nooit eerder gehad tijdens het lopen en het moet toch ergens vandaag komen?). Ook dat obstakel overwon ik: na een paar kilometer trok het gevoel uit mijn voet en been weg en nam vermoeidheid, dorst en warmte de plaats in ;).

Toen ik bijna thuis kwam kreeg ik te maken met het laatste obstakel: een hooikoortsaanval. Al niezend en met een kriebelneus en kriebel ogen kwam ik thuis aan. Toch was ik erg tevreden met mijn run en toen ik eenmaal weer bij was gekomen van de tocht en gedoucht op de bank zat was ik erg tevreden met het resultaat. Niet mijn snelste 10 km ooit (verre van zelfs) maar toch lekker gelopen! Geen enkel obstakel kan me tegenhouden om lekker te lopen!

Wat vinden jullie tijdens het hardlopen de vervelendste obstakels? Ik heb trouwens ook echt een hekel aan stoplichten die op rood staan… daar had ik zondag gelukkig geen last van!

Verhard of onverhard?

Al heel wat jaren geleden ben ik met mijn vader begonnen met hardlopen. We fietsten dan met zijn tweeën naar een park in de buurt en liepen daar dan een paar rondjes om vervolgens weer naar huis te fietsen. Het stukje heen en terug fietsen noemden we dan onze warming up en cooling down. We gingen naar het park toe omdat het ten eerste leuk was om daar een rondje te lopen maar de belangrijkste reden was wel dat daar een onverhard pad door liep. Dit scheen beter voor gewrichten te zijn en zou helpen tegen blessures.

Een vriendinnetje van me kampt al jaren met een scheenbeenblessure (shinsplints) en heeft nu eindelijk een goeie fysio, ze mag nu weer heeeeeel langzaam opbouwen met hardlopen op een onverharde grond, en kan hopelijk over een jaar weer een beetje normaal hardlopen. Door mijn gesprek met haar over haar blessure begon ik na te denken over de ondergrond waarop ik loop. Het fijne aan hardlopen vind ik dat je thuis je hardloopkleren en schoenen aandoet, de deur uit stapt en kan gaan rennen. Ik heb alleen geen park direct voor de deur dus als ik vanaf huis wil gaan hardlopen moet ik dit op een verharde ondergrond (steen, beton asfalt) doen. Zoals ik al vaker heb gezegd loop ik vaak naar een recreatiegebied hier in de buurt (Jagersplas) waar ik dan een rondje loop, op een onverhard pad. Ik heb ook niet echt een duidelijk voorkeur voor het één of het ander. Afwisseling vind ik zelf denk ik het prettigst.

Schelpenpad in de Jagersplas

Gelukkig heb ik zelf nog nooit gekampt met een blessure en is mijn lichaam er ondertussen wel aan gewend om ook op een verharde ondergrond te lopen maar ik heb het internet nog wel even afgestruind om te kijken het daadwerkelijk beter is om op een onverharde grond te lopen. Op hetloopcentrum.nl kwam ik hier over een artikel tegen. Daarin staat dat het niet bewezen is dat de kans op blessures groter is door te lopen op een verharde ondergrond. Wel staat er dat je enkels en knieën minder zware klappen krijgen te verduren als je loopt op een onverharde grond, wat best logisch is omdat een onverharde grond als het ware mee veert.

Als je toch op een verharde grond loopt raden ze aan om op schoenen te lopen met een goede demping. Ook staat er dat de demping van een hardloopschoen zo’n 1000-1200 kilometer mee gaat. Volgens mij heb ik die er met mijn huidige schoenen al dik opzitten. Tijd voor nieuwe schoenen dus (en dat vind ik helemaal niet erg;))!

Waar lopen jullie liever op, een verharde of onverharde ondergrond?

Spierpijn in het kwadraat

Oh. Mijn. God. (!!!) Afgelopen dinsdag was ik in de sportschool en op het laatste moment besloot ik nog even een extra spieroefening te doen voor mijn rug. Niets speciaals, gewichten kwamen er niet aan te pas. Maar op dinsdag avond kreeg ik al een beetje last van mijn onderrug. Toen ik woensdag ochtend wakker werd dacht ik al dat het niet erger meer kon worden maar man, wat had ik dat even verkeerd ingeschat zeg!

In de loop van de (woens)dag werd de spierpijn in mijn onderrug erger en erger. Zitten deed pijn, staan deed pijn, liggen deed pijn en aan bukken hoefde ik niet eens te denken, dat zat er toch niet in. Het werd zelfs zo erg dat ik ’s avonds maar besloot een paracetamolletje te nemen, en zielig heb ik toen op de bank onder een dekentje gelegen (een beetje zelfmedelijden moet kunnen op zijn tijd). Ik voelde me oud en belachelijk. Oud omdat ik niet eens meer normaal kon bewegen en belachelijk omdat ik bizar veel pijn had van een lullige oefening! Had ik even mazzel dat woensdag mijn rustdag was. Sporten had er namelijk toch niet ingezeten.

Je hoort wel eens dat ‘de tweede dag de spierpijn het ergst is’ (dit zegt mijn moeder in ieder geval altijd als ik loop te zeuren over spierpijn). Ik was dus al bang voor donderdag. Als die spierpijn dan nóg erger zou zijn dan zou ik mijn bed niet meer zijn uitgekomen ;). Gelukkig had mijn spierpijn al iets mindere mate aangenomen. Maar bukken of gaan zitten ging nog steeds niet van harte. Wat gebruik je je rug trouwens belachelijk vaak… Daar kom je wel weer eens achter als die zo’n pijn doet!

Gisteravond liep ik ondanks de spierpijn nog een klein rondje met mijn moeder in de Jagersplas. Het werd een rondje van 3 kilometer. Na afloop leek de spierpijn in mijn rug iets te zijn afgenomen. Ik herinner me vaag iets over spierpijn en diezelfde spieren gebruiken….

Ik had het echt niet aan zien komen dat ik van die extra oefening zoveel spierpijn zou krijgen. Ik sport behoorlijk vaak maar dit heb ik nog nooit eerder mee gemaakt. Hopelijk is die spierpijn morgen helemaal verdwenen. Ik heb er in ieder geval van geleerd: dat apparaat sla ik in de sportschool voortaan weer over!

Hebben jullie wel eens mee gemaakt dat jullie spierpijn zo erg is dat je je net een oude oma voelt? Eb hebben jullie tips om sneller van de spierpijn af te komen?

Woensdag rustdag

Ik heb het sport virus de laatste tijd flink te pakken. Twee keer per week ga ik naar de sportschool en in ieder geval twee keer per week trek ik mijn hardloopschoenen (en kleding, ik ren liever niet naakt op straat) aan. Ik wil ook niet door slaan en mag dan ook maximaal van mezelf 5 keer in de week sporten (wat ik eigenlijk belachelijk vaak vind als ik er over na denk). Op woensdag heb ik dan ook altijd een rustdag. Niet verkeerd met de voorspellingen van vandaag in gedachte.

Gisteren voor de sportschool. De keuze valt altijd
op sokken met opvallende print/kleur, die zijn
makkelijker uit de sokkenmand te plukken 😉
Hoewel ik het lekker vind om in het zonnetje te lopen is het wel verrekte zwaar. Dit ondervond ik een paar weken geleden toen ik op het warmste moment van de dag en in de volle zon van mijn oma naar huis rende. Ook in de sportschool beulen in dit weer is niet optimaal. Dit deed ik gisteren, in de ochtend. Na 5 minuten op de loopband te hebben gestaan begon ik al flink te zweten. Dit hield ook niet meer op toen ik aan de gewichten aan het sjorren was. Ach, zo heb je in ieder geval het gevoel dat je bezig bent! 
Ik vraag me toch af hoe ze dat in het buitenland doen. Sporten in 30 graden. Elke dag weer. Misschien dat het vanzelf went. Hier in Nederland heb je helaas niet de kans om te wennen aangezien het weer zo veranderlijk is als… het weer (wat is er nog meer zo veranderlijk als het weer?). Ik vind het heerlijk dat het eindelijk lekker warm is maar ik ben tegelijkertijd ook blij dat ik vandaag niet eens mág sporten van mezelf! Heerlijk een dagje rust. 
Hoe ervaren jullie het sporten met zulke zomerse temperaturen?

Heerlijk gelopen!

Klaar voor de start, af!

Gisteren heb ik voor het eerst sinds tijden weer eens 10 kilometer gelopen en het ging echt super lekker! Voordat ik vertrok twijfelde ik wat voor kleding ik aan moest doen. Ik koos voor een lange broek met mijn nieuwe shirtje. Dit bleek de perfecte combinatie! Ik ging van start en moest na 100 meter al plassen (hoe krijg ik het toch altijd voor elkaar….). Ik besloot niet terug te gaan maar door te rennen, ik had er de rest van de reis gelukkig geen last van… Het was vast iets psychisch. Het was erg winderig (op de een of andere manier had ik voor mijn gevoel constant wind tegen) maar het zonnetje scheen regelmatig. Het was niet te warm maar juist een lekker temperatuurtje! Ik had besloten om zonder muziek te gaan rennen. Ik genoot van de fluitende vogeltjes en de eerste kilometers vlogen voorbij.

Toen maakte ik een klein foutje, omdat mijn richtingsgevoel dramatisch is en de Jagersplas duizend verschillende weggetjes heeft nam ik een ‘verkeerde’ afslag waardoor ik bijna een kilometer extra moest lopen. Uiteindelijk maakte dit niet uit. Van mijn plan om 8 kilometer te lopen maakte ik halverwege dan ook het plan om tot de 10 te gaan. Zoals ik al zei was dit voor het eerst sinds tijden. Ik kwam maar niet voorbij de 5-6 kilometer dus toen ik weer op de terug weg naar huis was en ik merkte dat ik de 10 kilometer zou gaan redden was ik echt al super tevreden!

Ik wilde deze week in ieder geval weer eens 8 kilometer lopen (in 1 keer) en dat is dus ruimschoots gelukt! De komende week wil ik in ieder geval nog een keer de 10 kilometer lopen, het liefst een kilometertje extra. Ik heb nu al weer zin om te gaan lopen!

Hebben jullie nog doelen voor jezelf gezet voor komende week?

Laatste meters

Rood omcirkeld het extra stukje van afgelopen maandag.

Afgelopen maandag liep ik met mijn moeder weer een rondje in de Jagersplas (recreatiegebied hier in de buurt). We lopen daar regelmatig. Normaal gesproken gaan we altijd rechtsom, dit keer kozen we voor de variatie om linksom te gaan én om een stukje extra te lopen. Toen mijn hardloopapp omriep dat we 4 km hardgelopen hadden en we niet zo ver meer te gaan hadden stelde ik voor om tot de 5 km te gaan, een afstand die mijn moeder nog niet vaak heeft gelopen. Goed idee vond ze. Tot ze er na een paar honderd meter achter kwam dat dit betekende dat we nog een stukje moesten doorlopen. Ze dacht zelf dat we nog best een stuk moesten dus dat we het laatste stuk konden lopen. Helaas pindakaas, het rondje was al bijna gelopen! Zodra we bij ons beginpunt waren móést ze weten hoe ver we nog moesten. Mijn app gaf 240 meter aan. Oh zei ze, dat ga ik niet redden!  Onzin, vond ik en ik bleek gelijk te hebben, hoewel het moeite kostte heeft ze ook de laatste meters rennend afgelegd!

Dit deed me denken aan mijn eerste hardloopwedstrijd: De Loop voor Hoop. Vijftien kilometer moesten er worden afgelegd. Ik trainde op dat moment met een loopgroep voor de Dam tot Damloop en had tot dat moment nooit meer dan 12 km afgelegd dus het zou een hele uitdaging worden. Tijdens het startschot van de race begon het keihard te regenen en dit hield de rest van de wedstrijd helaas niet meer op. Ondanks dat liep ik echt heerlijk! De kilometers vlogen voorbij en voor ik het wist was daar al het bordje met: Nog 1 kilometer! Ik had nog energie over dus ik zette aan en wilde sprintend de finish overgaan. Ik verkeek me alleen heel erg op het feit dat een kilometer nog best wel ver is! Ik had de plek van de finish ook totaal verkeerd ingeschat, ik dacht dat het nog een paar bochtjes waren maar het bleken wel meer dan een paar bochtjes. Aan opgeven doe ik niet dus helemaal gesloopt maar hard (!) kwam ik de finish over.

 Door zowel mijn moeder als door mij werd er een inschattingsfout gemaakt over hoe ver er  nog hardgelopen moest worden. Door de afstand korter in te schatten dan hij daadwerkelijk is wordt die laatste kilometer echt extreem zwaar! Ik denk dat het er mee te maken heeft dat je lichaam in een soort van feeststemming komt (YES ik ben er bijna!) en als dan blijkt dat je nog verder moet is dat natuurlijk wel even schrikken! Voortaan dus maar die laatste kilometer expres langer inschatten dan dat hij is, misschien wordt het daardoor wel een eitje en denk je: oh, ik ben er al!

Hebben jullie ook wel een zo’n inschattingsfout gemaakt waardoor het laatste stuk echt bizar zwaar wordt?

Oververhit maar voldaan.

Vlak voor vertrek!

Zoals ik gisteren zei ben ik vandaag met Michael bij mijn oma op de koffie geweest, met de auto, zodat ik in mijn eentje terug kon rennen naar huis. Ik heb nu een half uurtje kunnen bij komen en hoewel het zwaar was heb ik erg lekker gelopen. Op de eerste helft van de route was geen schaduw te bekennen, na drie km kreeg ik het dan ook redelijk heet.. Of zeg maar gerust héél erg heet! Daarnaast is het nadeel van dit heerlijke weer dat mijn allergie pillen niet tegen mijn hooikoorts op kunnen boksen. Al niesend en oververhit heb ik het uiteindelijk 5 km volgehouden voordat ik de handdoek in de ring gooide: de laatste 1,5 km heb ik gelopen. Misschien moet ik de volgende keer maar niet weer op het allerwarmste moment van de dag gaan rennen…

Toch de 5 km gehaald.

Ondanks dat ik niet heb volgehouden zit ik nu enorm voldaan op de bank. Vooral de eerste 2 km ging erg lekker. Op dat moment had ik nog niet zo’n last van de warmte en van mijn hooikoorts. Verder had ik met mezelf afgesproken om minimaal 5 km te lopen en dit heb ik ook gedaan zonder te stoppen. Ik wil niet te streng voor mezelf zijn dus ik moet gewoon tevreden zijn van mijn prestatie. Nu nog even douchen zodat ik helemaal fris en fruitig kan gaan genieten van de barbecue die gepland staat voor vanavond!

Hebben jullie al lekker in het zonnetje gelopen?