Laatste meters

Rood omcirkeld het extra stukje van afgelopen maandag.

Afgelopen maandag liep ik met mijn moeder weer een rondje in de Jagersplas (recreatiegebied hier in de buurt). We lopen daar regelmatig. Normaal gesproken gaan we altijd rechtsom, dit keer kozen we voor de variatie om linksom te gaan én om een stukje extra te lopen. Toen mijn hardloopapp omriep dat we 4 km hardgelopen hadden en we niet zo ver meer te gaan hadden stelde ik voor om tot de 5 km te gaan, een afstand die mijn moeder nog niet vaak heeft gelopen. Goed idee vond ze. Tot ze er na een paar honderd meter achter kwam dat dit betekende dat we nog een stukje moesten doorlopen. Ze dacht zelf dat we nog best een stuk moesten dus dat we het laatste stuk konden lopen. Helaas pindakaas, het rondje was al bijna gelopen! Zodra we bij ons beginpunt waren móést ze weten hoe ver we nog moesten. Mijn app gaf 240 meter aan. Oh zei ze, dat ga ik niet redden!  Onzin, vond ik en ik bleek gelijk te hebben, hoewel het moeite kostte heeft ze ook de laatste meters rennend afgelegd!

Dit deed me denken aan mijn eerste hardloopwedstrijd: De Loop voor Hoop. Vijftien kilometer moesten er worden afgelegd. Ik trainde op dat moment met een loopgroep voor de Dam tot Damloop en had tot dat moment nooit meer dan 12 km afgelegd dus het zou een hele uitdaging worden. Tijdens het startschot van de race begon het keihard te regenen en dit hield de rest van de wedstrijd helaas niet meer op. Ondanks dat liep ik echt heerlijk! De kilometers vlogen voorbij en voor ik het wist was daar al het bordje met: Nog 1 kilometer! Ik had nog energie over dus ik zette aan en wilde sprintend de finish overgaan. Ik verkeek me alleen heel erg op het feit dat een kilometer nog best wel ver is! Ik had de plek van de finish ook totaal verkeerd ingeschat, ik dacht dat het nog een paar bochtjes waren maar het bleken wel meer dan een paar bochtjes. Aan opgeven doe ik niet dus helemaal gesloopt maar hard (!) kwam ik de finish over.

 Door zowel mijn moeder als door mij werd er een inschattingsfout gemaakt over hoe ver er  nog hardgelopen moest worden. Door de afstand korter in te schatten dan hij daadwerkelijk is wordt die laatste kilometer echt extreem zwaar! Ik denk dat het er mee te maken heeft dat je lichaam in een soort van feeststemming komt (YES ik ben er bijna!) en als dan blijkt dat je nog verder moet is dat natuurlijk wel even schrikken! Voortaan dus maar die laatste kilometer expres langer inschatten dan dat hij is, misschien wordt het daardoor wel een eitje en denk je: oh, ik ben er al!

Hebben jullie ook wel een zo’n inschattingsfout gemaakt waardoor het laatste stuk echt bizar zwaar wordt?

Oververhit maar voldaan.

Vlak voor vertrek!

Zoals ik gisteren zei ben ik vandaag met Michael bij mijn oma op de koffie geweest, met de auto, zodat ik in mijn eentje terug kon rennen naar huis. Ik heb nu een half uurtje kunnen bij komen en hoewel het zwaar was heb ik erg lekker gelopen. Op de eerste helft van de route was geen schaduw te bekennen, na drie km kreeg ik het dan ook redelijk heet.. Of zeg maar gerust héél erg heet! Daarnaast is het nadeel van dit heerlijke weer dat mijn allergie pillen niet tegen mijn hooikoorts op kunnen boksen. Al niesend en oververhit heb ik het uiteindelijk 5 km volgehouden voordat ik de handdoek in de ring gooide: de laatste 1,5 km heb ik gelopen. Misschien moet ik de volgende keer maar niet weer op het allerwarmste moment van de dag gaan rennen…

Toch de 5 km gehaald.

Ondanks dat ik niet heb volgehouden zit ik nu enorm voldaan op de bank. Vooral de eerste 2 km ging erg lekker. Op dat moment had ik nog niet zo’n last van de warmte en van mijn hooikoorts. Verder had ik met mezelf afgesproken om minimaal 5 km te lopen en dit heb ik ook gedaan zonder te stoppen. Ik wil niet te streng voor mezelf zijn dus ik moet gewoon tevreden zijn van mijn prestatie. Nu nog even douchen zodat ik helemaal fris en fruitig kan gaan genieten van de barbecue die gepland staat voor vanavond!

Hebben jullie al lekker in het zonnetje gelopen?

Doe eens wat anders!

Ik vind het zelf erg leuk om nieuwe hardlooproutes te lopen. Soms pak ik de fiets of auto om in een andere omgeving te kunnen rennen (heerlijk om met de auto naar de duinen te rijden en daar een rondje te rennen!). Toch heb ik hier niet altijd zin in. Ik heb nu wat anders bedacht. Niet heel ingenieus en misschien doen jullie het sowieso wel eens, maar ik ben er zeer enthousiast over. Mijn idee……..: Laat je door iemand wegbrengen en ren vanaf daar naar huis! Zoek op google bijvoorbeeld een plek die de afstand die je wilt gaan lopen behelst en ren dan terug naar huis. Op deze manier kan je niet smokkelen qua afstand, je moet namelijk wel thuis komen! En je loopt ook eens een nieuwe route. Ook kan je jezelf op deze manier uitdagen door je net een km verder af te laten zetten waardoor je dus nog wat verder loopt.

Hardlopen in Bergen aan Zee. Ik vind het zo leuk om eens ergens
anders te lopen dan mijn vaste rondje thuis!

Mijn oma woont hier redelijk in de buurt (volgens google maps iets meer dan 5 km bij mijn huis vandaan). Ik heb met Michael en mijn oma afgesproken om morgen bij haar langs te gaan, met de auto. Mijn sportkleren neem ik mee en na afloop gaat Michael gewoon terug met de auto en ik ga hardlopend terug. Hij kan dan ook mooi mijn spullen meenemen. Ik heb er nu al zin in! Zo combineer ik een gezellig bezoekje aan mijn oma met het hardlopen, ideaal! Nu wil ik eigenlijk wel iets verder dan 5 km lopen dus ik zal eerst bij mijn oma in de buurt een paar afslagen nemen om vervolgens richting huis te gaan. Hopen dat ik niet verdwaal, al moet dat geen probleem zijn aangezien ik de weg hier wel redelijk goed ken. Ik laat jullie wel weten hoe het afloopt.

Laten jullie je wel eens ergens afzetten om vervolgens zelf naar huis te rennen?

Zevenheuvelenloop: Here I come!

Zo, dat is geregeld. 17 november ga ik de 15 km lopen in Nijmegen! Ik wilde graag weer eens een wedstrijd  lopen, de dam tot damloop van vorig jaar was de laatste keer dat ik dit deed. Ik was te laat voor de inschrijving van de dam tot damloop van dít jaar (niet gek aangezien de reguliere tickets binnen 2 seconden uitverkocht waren), dus besloot ik dat ik aan de Zevenheuvelenloop wilde mee doen!

Het parcours wordt door de website van de zevenheuvelenloop als volgt omschreven: “De eerste vijf kilometers zijn verraderlijk door het vals plat. Het middenstuk kent enkele pittige heuvels en voert over de Zevenheuvelenweg, de laatste vier kilometers gaan overwegend vals plat naar beneden.” Daarnaast schijnt het een erg mooi parcours te zijn, ik ben benieuwd! Hoe ik ga trainen voor de pittige heuvels en de eerste 5 km weet ik nog niet, waar ik woon is namelijk geen heuvel te vinden! Maar ach, ik heb nog 5 en een halve maand de tijd dus nog tijd zat om daar over na te denken  en een oplossing te verzinnen…

Hebben jullie je de laatste tijd nog voor een loopje ingeschreven?

Omgekeerde wereld

Kennen jullie het verschijnsel dat als alles mee zit en je verwacht een lekker rondje te gaan lopen dat alles mis gaat, terwijl als je je juist niet lekker voelt (ik noem een brakke zondag) en je toch naar buiten gaat je juist zo lekker loopt dat je het gevoel hebt dat je de hele wereld aan kan? Ik vind het net de omgekeerde wereld. Net is het me ook weer overkomen…

Zo voelde ik me na het lopen van
mijn rondje…

Wat was dit een frustrerend rondje hardlopen zeg. Even een situatie schets: Door drukte heb ik de afgelopen dagen geen tijd gehad om te sporten, vandaag eindelijk wel weer en vol goede moed stapte ik naar buiten. Het was droog (not bad gezien het weer van de afgelopen tijd), ik had energie voor tien en ik had er zin in. Ik nam me voor om een rondje van 7 à 8 km te lopen met een snelheid van ongeveer 6 min. per km. Ik ging goed van start maar na 2 km raakte ik al vermoeid. Nu gebeurd dit me vaker, maar over het algemeen vind ik na nog een km hardlopen een lekker ritme. Dit gebeurde dit keer NIET! Na nog een km kreeg ik een steek in mijn zij (dit heb ik normaal gesproken nooit!) en na nog een km moest ik echt langzamer gaan lopen en werd wel duidelijk dat ik zelfs die 7 km niet zou gaan redden. Uiteindelijk werd het een rondje van 5 km, wel onder het half uur maar wat een frustrerend rondje zeg! De enige meevaller was dat ik niet na 10 seconden moest plassen, ook een bekend verschijnsel tijdens het hardlopen bij mij…

Direct op de bank neergeploft!

Hoe zal dit toch komen? Tijdens het lopen dacht ik hier over na en ik ben zelf tot de volgende (niet onderbouwde) conclusie gekomen. Misschien komt het omdat ik te enthousiast ben als alles mee lijkt te zitten en daardoor mijn verwachtingen van een training te hoog zijn. Ik ga waarschijnlijk te hard van start of ik raak gedemotiveerd als het even minder lijkt te gaan. Als ik geen vertrouwen heb dat ik lekker ga lopen en mijn verwachtingen veel lager zijn gaat het juist wel goed. Dan ga ik rennen met een mind set van dit wordt niks. Ik ga rustig van start en al snel kom ik in een lekker ritme terecht en kom er achter dat het toch wel lekker is om even buiten te zijn! Wat ik hier dus uit moet halen is dat ik 1. moet zorgen dat ik alleen ga rennen als ik een kater heb, of 2. zorgen dat mijn verwachtingen reëel zijn. Ik denk dat ik dan toch maar voor de tweede optie ga!

Herkennen jullie het probleem dat wanneer je denkt lekker te gaan lopen dat alles mis gaat, terwijl als je verwacht slecht te gaan lopen je juist op wolkjes loopt?

Zingend door de straten

Een leeg recreatiegebied is de ideale
plek om te kunnen zingen en hardlopen!

Als ik alleen ga hardlopen dan doe ik dit graag met muziek in mijn oren. Hoewel ik af en toe voor complete rust ga en helemaal niks (geen muziek, geen hardloop app of wat dan ook) mee neem, vind ik met een muziekje toch wat lekkerder lopen. Sommige nummers zorgen er ook echt voor dat ik harder ga lopen, als het precies in het juiste tempo is. Ik loop het liefst in een omgeving waar niemand is, omdat ik nogal de neiging heb om hard en vals mee te zingen (mijn zangkwaliteiten zijn helaas niet echt fantastisch). Zodra er wel pottenkijkers zijn en ik me even laat gaan zijn rare blikken gegarandeerd.

Hier zijn een aantal van mijn favoriete hardloopnummers van het moment:

Macklemore & Ryan Lewis – Thrift shop
Survivor – Eye of the Tiger
Rihanna – Only girl (in the world)
Daft Punk & Pharrel – Get Lucky
Pharrel & Robin Thicke – Blurred Lines
Safri Duo – Played a live

Het is een combinatie veel hele oude nummers en nummers die op dit moment in de top 40 staan en het is maar een kleine selectie, maar op deze nummers loop (en zing) ik wel altijd erg lekker!

Wat zijn jullie favoriete nummers tijdens het sporten?

Samen of alleen?

Als je afspreekt samen te gaan sporten kan je het natuurlijk niet maken om niet op te komen dagen. Zo haalt mijn moeder me twee keer per week op om naar de sportschool te gaan of een rondje te gaan hardlopen. Geen excuses, ze belt op maandagochtend en donderdagavond aan en dan moet ik in mijn sport outfit klaar staan om me in het zweet te gaan werken! Sporten met zijn tweeën (of een grotere groep) helpt dus als je de neiging hebt om niet te gaan terwijl je wel van plan bent om te gaan sporten.

Daarnaast is samen sporten veel gezelliger dan alleen sporten! Lekker bijpraten met je vriendin, moeder of wie dan ook terwijl je ook nog eens goed bezig bent, een veel gezondere optie dan een drankje doen in de stad! Verder kan je elkaar uitdagen en motiveren om nog een extra kilometer te lopen, of om aan het eind nog een sprintje te trekken. Je wilt natuurlijk niet achterblijven op je sportgenoot, ik wil dat in ieder geval niet! Maar ik ben dan ook ietwat competitief ingesteld ;). Ik ben echt een enorm slechte verliezer…
Ook alleen lopen heeft zo zijn voordelen. Als je alleen gaat kan je op je eigen tempo gaan lopen. En natuurlijk precies op de momenten die jou goed uitkomen. Heb je ergens een uurtje de tijd, dan kan je zo gaan. Ik heb namelijk wel altijd het gevoel dat samen sporten meer tijd in beslag neemt dan alleen sporten. Daarnaast vind ik het fijn van alleen lopen dat ik mijn gedachtes op een rijtje kan zetten. Of juist lekker met  muziek in mijn oren nergens aan denken, afhankelijk van mijn stemming. 
Voor mij werkt een combinatie van zowel alleen sporten als sporten met iemand anders het beste. En dit is dan ook wat ik doe. Ik sport over het algemeen twee keer per week met mijn moeder en de laatste tijd ook twee keer per week alleen.

Sporten jullie liever samen of alleen? En waarom?

Favoriete sport? Hardlopen!

Mijn favoriete sport van het moment is toch wel hardlopen. Waarom? Naast dat je er niet veel voor nodig hebt (met een paar goede schoenen en een leuke outfit ben je er al) vind ik het erg fijn dat je het op eigenlijk ieder moment van de dag kan doen. ’s Ochtends, ’s middags of ’s avonds, als je een uurtje de tijd hebt kan je naar buiten gaan en een rondje lopen. Daarnaast kan je het overal doen. Je bent niet gebonden aan een sportschool of club. Zelfs op vakantie kan je je conditie op peil houden door een rondje te gaan hardlopen.

Ik vind hardlopen een leuke manier om de omgeving te verkennen. Ik ren dan ook bijna nooit een vaste route maar duik verschillende straten in en kom op plaatsen waar ik anders nooit zou komen. Ook het feit dat je lekker buiten bent vind ik een enorme plus van hardlopen. Ik blijf trouw de sportschool bezoeken omdat ik krachttraining ook erg belangrijk vind maar lekker in de buitenlucht hardlopen is toch wel erg fijn, vooral als het lekker weer is!

Een ander voordeel van hardlopen is dat je zelf bepaald hoe veel tijd je er aan kwijt bent. Je kan een rondje van een kwartier lopen maar je kan ook besluiten een tocht van 1,5 uur te maken. Afhankelijk van de tijd en zin die je hebt zijn je trainingen dus aan te passen. Ideaal!

Ook is hardlopen een sport waarbij je goed je vooruitgang kan bijhouden. Er zijn genoeg hardloop apps te vinden die bijhouden hoe snel en hoe ver je hebt gelopen. Door bij elke run je app aan te zetten is heel makkelijk te volgen wat je vorderingen zijn. Dit vind ik zelf erg motiverend werken!

Geen schuldgevoel vanwege mijn
dagelijkse bullit. Oke, misschien
toch nog steeds wel een beetje..

Tot slot is sporten in het algemeen natuurlijk gewoon goed voor je en wordt je er blij van. Wie kent nou niet het voldane gevoel dat je hebt nadat je klaar bent met je workout? Als ik regelmatig sport zit ik lekkerder in mijn vel en hoef ik me ook niet schuldig te voelen over mijn verslaving van bullit (ik MOET elke ochtend beginnen met een blikje bullit) of als er weer eens een week wat minder gezond gegeten is.

Nu ik dit zo op schrijf krijg ik weer zin om naar buiten te gaan voor een hardloopsessie en dat is dus wat ik nu ga doen, hopelijk kan ik jullie ook motiveren!

Wat is jullie favoriete sport en waarom?

Lesje doelen stellen

Het stellen van doelen is een hulpmiddel om gemotiveerd te blijven en om goed te presteren. Je kan hier bij denken aan een X aantal kilometer achtereen lopen, zoveel kg afvallen of een 8 op je tentamen halen. Er zijn alleen wel een aantal eigenschappen waaraan een doel moet voldoen wil het een positief effect hebben op je prestatie. Ik zal aan de hand van een voorbeeld uitleggen waaraan een doel moet voldoen en hoe dit werkt.

Het is belangrijk om specifieke doelen te stellen. Stel, ik heb bedacht dat ik ga hardlopen en ik stel mezelf het doel om ‘gewoon mijn best te doen’, dan heeft dit een minder positief effect op mijn prestatie dan als ik mezelf het doel zal stellen ‘ik wil binnen 2 maanden de 10 km binnen het uur lopen’. Als je doel niet specifiek genoeg is heb je geen meetlat van wanneer je tevreden kan zijn over je prestatie. En dat brengt me tot het tweede punt waaraan een goed doel moet voldoen.

Een doel moet meetbaar zijn, of eigenlijk moet het meetbaar zijn of je je doel al behaald hebt. Bij mijn voorbeeld waarbij ik zeg dat ik binnen 2 maanden de 10 km in het uur wil lopen, is mijn voortgang en prestatie goed meetbaar. Gewoon mijn best doen, is een doel dat niet meetbaar is. Want wanneer heb ik mijn best gedaan? Wanneer is het goed genoeg? Zo’n vaag doel werkt niet goed voor je motivatie omdat je nooit echt tevreden kan zijn, of omdat je juist te snel tevreden bent. Beide zijn in ieder geval niet goed voor je motivatie/prestatie.

Hup, hardlopen om mijn doelen te behalen!

Ook is het belangrijk dat je doelen realistisch zijn. Doelen moeten niet te moeilijk zijn, maar ook zeker niet te makkelijk. Een goed doel is haalbaar maar is wel uitdagend. Voor mij is een uitdagend maar wel haalbaar doel ‘binnen 2 maanden de 10 km in het uur kunnen lopen’. Ik zal hier hard voor moeten trainen maar weet dat als ik me aan een schema hou, ik het over 2 maanden zou kunnen. Als je ergens niet je best voor hoeft te doen zal ten eerste je prestatie niet verbeteren, daarnaast zal je ook niet extra gemotiveerd zijn om je doel te behalen. Een onhaalbaar doel is ook niet goed voor je motivatie. Falen werkt namelijk niet bepaald motiverend.

Tot slot is het goed om zowel lange termijn doelen te stellen als korte termijn doelen. Lange termijn doelen zijn belangrijk omdat deze richting geven en ook de eindstreep zijn. Ze fungeren als een soort van droom doel. Korte termijn doelen helpen om je te focussen op kleine verbeteringen en om je feedback te geven op je progressie. Daarnaast is het heel erg motiverend als je een doel dat je voor jezelf gesteld hebt en je deze behaald. Een combinatie van lange en korte termijn doelen zal uiteindelijk tot de hoogste motivatie en de beste prestatie leiden. Nu is het voorbeeld van ‘binnen 2 maanden de 10 km in een uur kunnen lopen’ niet het beste voorbeeld van een lange termijn doel, maar ook bij dit doel zou ik nog kortere termijn doel kunnen stellen zoals: de komende week minimaal 3 keer trainen.

Kortom: zorg dat een doel specifiek genoeg is, zorg dat je de voortgang op een doel kan meten, stel realistische doelen die niet te makkelijk en niet te moeilijk zijn, en stel zowel korte als lange termijn doelen. Als je doelen aan al deze eigenschappen voldoet zal het makkelijker zijn om gemotiveerd te blijven en ook om je prestatie te verbeteren.

Heb jij doelen voor jezelf gesteld?  En voldoen deze aan bovenstaande eigenschappen?