Laatste meters

Rood omcirkeld het extra stukje van afgelopen maandag.

Afgelopen maandag liep ik met mijn moeder weer een rondje in de Jagersplas (recreatiegebied hier in de buurt). We lopen daar regelmatig. Normaal gesproken gaan we altijd rechtsom, dit keer kozen we voor de variatie om linksom te gaan én om een stukje extra te lopen. Toen mijn hardloopapp omriep dat we 4 km hardgelopen hadden en we niet zo ver meer te gaan hadden stelde ik voor om tot de 5 km te gaan, een afstand die mijn moeder nog niet vaak heeft gelopen. Goed idee vond ze. Tot ze er na een paar honderd meter achter kwam dat dit betekende dat we nog een stukje moesten doorlopen. Ze dacht zelf dat we nog best een stuk moesten dus dat we het laatste stuk konden lopen. Helaas pindakaas, het rondje was al bijna gelopen! Zodra we bij ons beginpunt waren móést ze weten hoe ver we nog moesten. Mijn app gaf 240 meter aan. Oh zei ze, dat ga ik niet redden!  Onzin, vond ik en ik bleek gelijk te hebben, hoewel het moeite kostte heeft ze ook de laatste meters rennend afgelegd!

Dit deed me denken aan mijn eerste hardloopwedstrijd: De Loop voor Hoop. Vijftien kilometer moesten er worden afgelegd. Ik trainde op dat moment met een loopgroep voor de Dam tot Damloop en had tot dat moment nooit meer dan 12 km afgelegd dus het zou een hele uitdaging worden. Tijdens het startschot van de race begon het keihard te regenen en dit hield de rest van de wedstrijd helaas niet meer op. Ondanks dat liep ik echt heerlijk! De kilometers vlogen voorbij en voor ik het wist was daar al het bordje met: Nog 1 kilometer! Ik had nog energie over dus ik zette aan en wilde sprintend de finish overgaan. Ik verkeek me alleen heel erg op het feit dat een kilometer nog best wel ver is! Ik had de plek van de finish ook totaal verkeerd ingeschat, ik dacht dat het nog een paar bochtjes waren maar het bleken wel meer dan een paar bochtjes. Aan opgeven doe ik niet dus helemaal gesloopt maar hard (!) kwam ik de finish over.

 Door zowel mijn moeder als door mij werd er een inschattingsfout gemaakt over hoe ver er  nog hardgelopen moest worden. Door de afstand korter in te schatten dan hij daadwerkelijk is wordt die laatste kilometer echt extreem zwaar! Ik denk dat het er mee te maken heeft dat je lichaam in een soort van feeststemming komt (YES ik ben er bijna!) en als dan blijkt dat je nog verder moet is dat natuurlijk wel even schrikken! Voortaan dus maar die laatste kilometer expres langer inschatten dan dat hij is, misschien wordt het daardoor wel een eitje en denk je: oh, ik ben er al!

Hebben jullie ook wel een zo’n inschattingsfout gemaakt waardoor het laatste stuk echt bizar zwaar wordt?

4 Comments

  1. Sandra 14 juni 2013

    Haha elke wedstrijd heb ik dat probleem 😉

    Eigenlijk zouden ze een 200m bordje moeten hebben, dat is wel een lekkere sprintafstand.

    Beantwoorden
  2. Ingrid 14 juni 2013

    Ik verheug me nu al op de volgende 5 kilometers!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge