Raceverslag van de Damloop by night!

Afgelopen zaterdag was het eindelijk zo ver. Maanden geleden schreef ik me in voor de Damloop by night, na 3 keer de ‘echte’ Dam tot Damloop te hebben gelopen. Een thuiswedstrijd, aangezien de Damloop by night zowel start als finisht in Zaandam. Afgelopen jaren stond ik bekenden (en onbekenden) aan te moedigen. Dit jaar leek het me leuk om zelf mee te doen aan de avond run van 8 kilometer.

De afgelopen maanden bouwde ik rustig het hardlopen op. Na maanden (jaren?) met zere schenen te hebben gelopen pakte ik het goed aan en begon ik rustig aan met een 5 kilometer schema. Dat ging goed en nadat ik de 5 kilometer had gehaald ging ik op mijn eigen manier verder voor de 8 kilometer. Een maand voor de ‘wedstrijd’ liep ik voor het eerst weer 8 kilometer in 1 stuk, zonder te stoppen. En daarna? Heb ik mijn hardloopschoenen niet meer aangehad. Oeps! Excuses had ik: voor mijn werk in Duitsland, niet lekker, naar Londen, pokken weer… Maar waar het op neer kwam is dat ik tot afgelopen vrijdag dus al een maand niet meer had hard gelopen.. Benieuwd was ik dus hoe het ging.

Een vriend, die in Amsterdam woont, liep hem ook. Voor de wedstrijd aten we dan ook bij ons thuis een lekkere pasta. Met die start om 5 voor half 9 was het rond 8e tijd om van huis te vertrekken en te wandelen richting de start. Toch wel weer een beetje spannend!

Eenmaal aangekomen snel nog even een dixie in (alhoewel snel, een flinke rij en met trage mensen waren me voor. Wat doen mensen toch altijd zo lang in een dixie? Ik ben er altijd zo snel mogelijk weer uit!). Anyway, na het bezoekje aan de dixie was het tijd om snel naar ons startvlak te gaan (het was namelijk al 10 voor half). We mochten nog net naar binnen. Toen was het wachten op het startsignaal en tot we over de startlijn heen konden. Vlak voor de start nam ik afscheid van de vriend; die is namelijk een stukje sneller dan ik.

Goed, ik ga de start over en doe het rustig aan. Ik heb genoeg wedstrijden gelopen om te weten dat ik rustig moet beginnen. Het is al aardig donker en aan de kant, en heel veel lopers lopen met allemaal lampjes (als in: als een soort van kerstbomen). Ik vind het nu al leuk!

Van te voren heb ik niet echt goed uitgezocht wat de route is. Hij blijkt heel leuk te zijn! Ik ga eerst langs mijn oude basisschool, en na ruim 2 kilometer ren ik langs het huis van mijn ouders. Mijn ouders staan uiteraard buiten om me aan te moedigen! En ik loop heerlijk. Niet snel, maar ik geniet enorm van de omgeving, de lopers, de toeschouwers.. De route die ik wellicht nog wel meer kan waarderen dan iemand die niet uit de buurt komt.

Goed, na mijn ouders hobbelen we weer verder. Nog steeds ren ik met een lach op mijn gezicht. En de kilometers vliegen voorbij. Hoewel er een paar kleine stukjes zijn met minder toeschouwers staat het grootste gedeelte van de route vol met mensen. En met muziek. Van DJs tot trommelbandjes (of wat is daar het juiste woord voor?) tot gewoon mensen die de radio keihard hebben gezet. Kinderen die willen high fiven.. Lampjes! Zo sfeervol!

Voor ik het weer komen we al weer redelijk in de buurt van de finish (daarvan weet ik namelijk wel waar die is, vlakbij Michael en mijn oude huisje). Ik heb eigenlijk helemaal niet op mijn tempo gelet en heb me helemaal niet uit de naad gelopen.

Ik zet anderhalve kilometer voor het eind dan ook nog een klein beetje aan. Eenmaal in het centrum (waar ook weer heel veel mensen staan) hoor ik mijn naam. Het duurde even voor ik het door had maar het waren mijn buren!

En hup, door naar de laatste 500 meter waar mijn laatste groep met aanmoedigers (Michael, zijn ouders en de vriendin van de vriend die ook mee liep ;)). Ik wist ongeveer weer ze stonden en na ook hier weer wat gehighfived te hebben was het tijd voor mijn eindsprint. En een eindsprint maakte ik zeker! Waaruit alleen nog maar meer bleek dat ik hem sneller had kunnen lopen ;).

Uiteindelijk kwam ik na 52 minuut nog wat over de finish. Niet een monster tijd (tijdens mijn training was ik sneller), maar man wat was het leuk! De sfeer, de mensen, de lichtjes, de route, de afstand. Alles vond ik leuk! Ook de afstand ja. Omdat je niet helemaal kapot gaat van 8 kilometer als je een beetje goed getraind bent. En ik had er niet aan moeten denken om nog eens 8 kilometer te moeten lopen (iets wat met de echte Dam tot Damloop dus wel moet ;)).

Anyway, ik vond het dus een ontzettende aanrader. Wellicht ben ik lichtelijk bevooroordeeld omdat ik uit ‘de regio’ kom, maar ik ben er van overtuigd dat de sfeer bij iedereen in de smaak zal vallen. Volgend jaar weer denk ik zo!

Heb jij mee gedaan? Of aan een andere loop de afgelopen tijd?

7 Comments

  1. Morgaine 20 september 2017

    Gezelligheid en saamhorigheid is dan ook waar het om draait als je het mij vraagt. De dixie, moest even denken, maar heb hem door, hahaha ja vraag ik mij ook weleens af als ik er al voor sta, meestal probeer ik die te ontwijken zelfs 😉

    En hardlopen, uhhh 😉

    X
    Morgaine onlangs geplaatst…Pssssst… ik word oma…My Profile

    Beantwoorden
  2. Jenn 20 september 2017

    Leuk verslag! Ik had graag mee willen doen, maar had me toch bewust niet ingeschreven omdat ik wist dat het te weinig van trainen zou komen. Volgend jaar misschien!
    Jenn onlangs geplaatst…Kilo’s knallen: waarom wil ik dit ook al weer?My Profile

    Beantwoorden
  3. Nesrin 21 september 2017

    Heel leuk om te lezen en wat goed dat je hebt genoten tijdens het hardlopen! Leuk verslag en ik vind het juist leuk dat je meer over de omgeving vertelt dan over minuten, hartslagen en alles 😉
    Nesrin onlangs geplaatst…10 dingen die je nog niet over mij wistMy Profile

    Beantwoorden
  4. Saskia 24 september 2017

    Fijn om te lezen dat je zo hebt genoten. De foto’s zien er ook erg gezellig uit. Tof dat je hebt meegedaan.

    Beantwoorden
  5. Morgaine 28 oktober 2017

    Hey lieverd, ik hoop dat alles goed is? Ineens denk ik… ik heb Bente al een tijd niet zien binnenkomen met blogs….

    X

    Beantwoorden
  6. Rosita Elise 5 november 2017

    Ik vind het al knap dat je überhaupt zo ver kunt rennen aan1 stuk door! Klinkt alsof je echt genoten hebt! Ik heb helaas een slechte knie waardoor hardlopen echt niet te doen is voor mij maar ben stiekem wel jaloers!

    Liefs
    Rosita Elise onlangs geplaatst…Tag | Het is herfst!My Profile

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge