Rennen in de regen

Ik heb er een haat-liefde verhouding mee: rennen in de regen. Als het al regent, en ik moet nog gaan rennen heb ik de grootste moeite om mezelf naar buiten te slepen. Meestal doe ik dat dan ook niet. Maar als het gaat regenen als ik al aan het lopen ben kan het juist als een verademing komen (al kan het natuurlijk ook te hard gaan regenen). Een beetje regen tijdens het hardlopen is heerlijk verkoelend en ik heb ook altijd het idee dat als het regent er meer zuurstof in de lucht zit (of dit ook daadwerkelijk waar is weet ik niet, en ik ben te lui om het uit te zoeken ;)). Één van mijn lekkerste runs ooit was in de stromende regen. Hoewel ik helemaal doorweekt was ging het lopen zo goed en lekker! Ik kan er dus echt van genieten: rennen in de regen.

Geen druppel op de stenen,
de regen kwam toch niet!

De ‘ontdekking’ dat er meer zuurstof in de lucht zit als het regent of net geregend heeft (en als het niet waar blijkt te zijn: het gevoel waardoor het lijkt alsof er meer zuurstof in de lucht zit ;)) deed ik jaaaaren geleden met mijn vader. We liepen toen regelmatig één of twee rondjes bij een park bij ons in de buurt. Op de dag begon het tijdens onze rondjes zachtjes te regenen en liepen we zonder moeite nog een extra rondje. Onze conclusie was dus: meer zuurstof in de lucht door de regen. Sinds dat moment ben ik er dan ook heilig van overtuigd ;).

Afgelopen woensdag was het droog toen ik naar buiten stapte voor een rondje. Na een kilometer begon het lichtjes te spetteren en besloot ik in plaats van een lange ronde toch wat dichter bij huis te blijven. Niet het beste idee: de regen kwam maar niet en het bleef de rest van de middag droog maar na 3 kilometer was ik weer thuis en vond ik het wel weer mooi geweest. Ik denk dat ik toch liever van rennen zonder regen hou…

En houden jullie van sporten in de regen of blijven jullie met de regen liever binnen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge