Zevenheuvelenloop: de afloop

Zondag was het dan eindelijk zo ver: de Zevenheuvelenloop. Al om half 10 vertrokken Michael en ik van huis om op tijd in Nijmegen te kunnen zijn. Er reden geen treinen tussen Zaandam en Sloterdijk (en dat terwijl er normaal een rechtstreekse trein gaat) en onze fietsen stonden ook niet thuis. Voor mij lekker stressen om de vraag of we wel op tijd de trein zouden halen op Sloterdijk.. Natuurlijk kwam dat helemaal goed. We kwamen op tijd in Nijmegen aan. In eerste instantie ben ik met Michael mee gelopen naar de plek waar hij mij kon gaan aanmoedigen (zowel bij de start als de finish). De grootste eis was dat er in de buurt een café was waar hij tussendoor binnen kon zitten. Toen we die plek gevonden hadden was het voor mij tijd om terug te gaan richting het startvlak.

Voor de wedstrijd: klaar om te gaan!

Rond half 2 kwam ik aan bij de startvlakken. Wat een drukte zeg! Ik startte in het roze vlak en daar heb ik uiteindelijk nog ruim een half uur moeten wachten voordat we eindelijk mochten beginnen. En het was koud! Hoewel de menigte voor nog een beetje warmte zorgde was ik helemaal verkleumd. En ik moest natuurlijk plassen… Vlak voor de start stonden nog wel van die EKO toiletten maar er stond ook een rij voor. Ik dacht dat het gevoel wel weg zou gaan tijdens het lopen en besloot maar gewoon te gaan rennen en niet nog even te wachten tot ik aan de beurt zou zijn. Bad move.

De eerste kilometers had ik weer ontzettend last van mijn schenen maar na ongeveer 3 kilometer hield dit gelukkig op. Helaas hield het gevoel van dat ik moest plassen niet op. Even overwoog ik de bossen in te duiken maar met overal toeschouwers leek me dit toch niet een goed plan. Bij het 6 km punt waren er dan eindelijk van die toiletten maar ook hier weer een rij. Toch besloot ik maar geduldig te wachten en daarna kon ik weer lekker door. Na de 7 km begon begonnen de echte heuvels en ik vond ze best wel pittig! Al met al heb ik ze wel redelijk overleefd. Bij het 12 km punt zat ik er alleen wel redelijk doorheen. Het afgelopen jaar heb ik dan ook geen enkele keer verder dan 11 km gelopen. Dat het vanaf daar extra zwaar zou worden viel dan ook te verwachten..

Op datzelfde 12 km punt riepen te toeschouwers naar de lopers dat het vanaf hier alleen nog maar naar beneden was. Ik blij. Helaas gingen we een paar honderd meter verder weer omhoog! Pff.. Wanneer hielden die heuvels nou op? Meteen daarna gelukkig! De laatste 2,5 km gingen inderdaad alleen nog maar naar beneden en ik ging als een speer. Op de een of andere manier had ik nog kracht over en de laatste kilometer kon ik zelfs nog een sprintje trekken. Op het 500 meter punt stond Michael me nog aan te moedigen en de laatste 500 meter schoot ik vooruit. Whoehoe! Uiteindelijk finishte ik in 1.34.21!! En dat terwijl ik ook nog een sanitaire stop heb gemaakt. Ik ben echt super blij met het resultaat en het is dan ook veel beter dan ik van te voren had gedacht!

De route zelf was trouwens echt prachtig mooi: de bomen in het bos kleurden van groen, geel, oranje, rood en bruin. Zo mooi! Wat dat betreft is de Zevenheuvelenloop echt een aanrader. Al is het wel aan te raden om de volgende keer beter voorbereid te zijn dan dat ik nu was! Dan had ik tijdens de run wat meer kunnen genieten in plaats van alleen na afloop van de race…

2 Comments

  1. Sas 22 november 2013

    Gelukkig dat je geen last meer had van je schenen na een tijdje. Super prestatie hoor! (en leuke foto)

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge