Ouchh…

Mijn weekend begon echt heerlijk. Het was heel erg druk geweest op mijn werk (en dit zal de komende weken ook zeker zo blijven) en op vrijdagavond besloot ik lekker thuis te blijven en helemaal niks te doen (oké, ik heb tv gekeken). Op tijd ging ik naar bed en de volgende dag was ik klaar om van mijn vrije weekend dag te genieten! ’s Morgens eerst naar de kapper (dat was heel erg nodig, ik was het al maanden aan het uitstellen) en daarna mijn fiets naar de fietsenmaker brengen (dat had ik vorige week nog niet gedaan dus ik zat nog steeds met twee lekke banden, 1 bij mijn gewone en 1 bij onze reservefiets). Gelukkig had ik nog een extra fiets kunnen lenen van mijn schoonouders dus hoefde ik niet lopend naar het station!

De reparatie van mijn fiets zou een paar uur duren dus na een rondje in de stad te hebben gedaan (en alleen een cadeautje te hebben gekocht) ging ik toch maar lopend naar huis. Om na een uur alsnog mijn fiets op te kunnen halen. Na het eten gingen we naar de verjaardag van een vriend. Een heel gezellige groep mensen zorgden voor echt een super avond! Voor zondag stond mijn laatste rustige duurloopje gepland voor de Dam tot Damloop (die al weer over 6 dagen is) maar dat liep even helemaal anders! Ik lag om half 11 nog heerlijk te luieren in bed en was met Michael aan het praten (die ook nog lekker naast me lag in bed). Ik tilde mijn hoofd op en door die beweging knakte er een spiertje aan de achterkant van mijn nek. HALLELUJAA wat deed dat pijn! Ik dacht zelf meteen aan een verrekte spier..

Het uitzicht van mijn vrije zondag..

Michael probeerde op google voor me uit te zoeken hoe lang dat pijn doet (aangezien ik over een week die Damloop wil lopen!) maar toen bleek maar weer eens dat je niet zelf op internet moet gaan opzoeken wat je hebt: Michael vond namelijk het volgende: ja, als je met je kin niet meer je borst kan aanraken moet je METEEN een arts bellen want dan heb je hersenvliesontsteking! Daar konden Michael en ik dan wel weer om grinniken: Ja dokter, ik maakte een verkeerde beweging en nu denk ik een acute hersenvliesontsteking te hebben, wat denkt u ervan? Goed, dat was het natuurlijk niet maar hoe lang het zal gaan duren weet ik ook niet. Als het inderdaad verrekt is zal het over een paar dagen over zijn maar misschien heb ik wel iets gescheurd of iets dergelijks en dan kan ik er zo twee weken mee lopen. Met heel veel pijnstillers en plat op bed liggen ben ik de dag nog redelijk door gekomen.. (toen die eerste pijnstiller er nog niet in zat ben ik in huilen uitgebarsten toen ik weer ging liggen na het innemen van diezelfde pijnstiller..). Ook moest ik door Michael geholpen worden met douchen.. dat kon ik niet eens zelf. Ik voel me dus enorm gehandicapt en hoop heel heel heeel erg dat het snel weer over is! Vooral omdat de Dam tot Damloop echt een fantastisch evenement is dat ik heel graag wilt lopen! En natuurlijk omdat het bizar veel pijn doet en ik daar vanaf wil…

Iemand ervaring met zo’n zelfde soort blessure? Zal ik over 6 dagen de Dam tot Damloop kunnen lopen?