Toch even over de politiek en stemmen..

Hoewel de politiek niet een onderwerp is dat normaal gesproken op mijn blog voorbij komt wil ik er vandaag toch even bij stil staan. Voornamelijk omdat ik me al een paar weken erger aan iets (maar daar later meer over). Vandaag is het uiteraard de bedoeling dat we met zijn alle masaal gaan stemmen! Ik ga trouwens denk ik zwevend het hokje in, ik ben (op het moment van schrijven, op dinsdag avond) er nog steeds niet uit wat ik wil gaan stemmen…

Read More

Hoe doen ze het?!

Ik heb altijd ruzie met mijn panty’s. Ik wil niet weten hoeveel ik er in de loop van mijn leven gekocht en in de vernieling geholpen heb. Ze gaan bij mij dan ook vaak maar een paar keer dragen mee (of eigenlijk gewoon maar 1 keer..). Mijn voorkeur gaat uit naar panty’s die dun zijn. Dat je er dus nog een beetje doorheen kijkt, die vind ik het mooist. Maar ik weet ondertussen ook dat ik die niet hebben moet. Bij het aantrekken alleen al (en dat terwijl ik maat 10000 koop omdat die maten sowieso belachelijk zijn!!) heb ik er vaak genoeg een ladder in getrokken. 
Vaak genoeg ook ben ik verleid door panty’s die zogenaamd ‘onverwoestbaar’ zijn of waar geen ladders in zouden kunnen komen.. Maar natuurlijk. Waarom krijg ik het dan wel voor elkaar om er gaten of ladders in te trekken? En zelfs al krijg ik het voor elkaar om ze zonder kleerscheuren (haha!) aan te trekken, dan ligt het gevaar van klittenband op de loer. Het is niet zo dat ik overal klittenband in huis heb liggen, maar zodra ik het er weer op waag en een panty aan heb krijg ik het voor elkaar: vastgeplakt aan klittenband. Ennn daar ging weer een panty. Hopeloos.
Zo ook weer met kerst, Nieuw gekocht, veel denier en een anti ladder exemplaar. Het aantrekken had ie overleefd en ook was ik niet aan klittenband of iets anders blijven haken. Maar op de een of andere manier is het toch ergens mis gegaan. Ik weet nog steeds niet hoe… maar ja hoor! Weer een gat (geen ladder dus wat dat betreft had de verpakking niet gelogen). Ik heb het dan ook maar geaccepteerd. Panty’s en ik zijn geen vrienden. En ik accepteer ook maar gewoon dat ik voor de rest van mijn leven waarschijnlijk met kapotte panty’s rond zal lopen (hoe vaak zal ik de opmerkingen: Hey Bente, er zit een gat in je panty! wel niet hebben gehoord…). Het kan me niks meer schelen. Oke, misschien een beetje. Dus: ik ben benieuwd hoe andere mensen het doen: panty’s heel houden? Wat is de geheime truc?
Hoe gaat dit bij jullie? Lopen jullie ook altijd met gaten en ladders rond?

Frustrerende obstakels

Afgelopen zondag liep ik weer een 10 km. Niet zo snel als ik had gewild, maar ik had onderweg een aantal vervelende ‘obstakels’ die ik moest zien te overwinnen. Tijdens vrijwel elk rondje hardlopen kom ik er wel een aantal tegen, afgelopen zondag sloeg alles. Alles en iedereen probeerde me te dwarsbomen om maar geen 10 km te lopen!

Het begon met het weer. Dit keer weer te warm! Na dagen van regen en harde wind (ook niet goed) scheen afgelopen zondag weer volop de zon. Een paar weken geleden rende ik voor het eerst weer eens in de brandende zon. Omdat het lekkere weer in Nederland verre van consistent is went mijn lichaam nog niet volledig aan warmte dus zodra het weer eens lekker warm en zonnig is heb ik het tijdens het hardlopen extra zwaar. Ik had wel meteen een goed excuus om niet te hard van stapel te lopen.

Het tweede probleem dat ik had was mijn GPS. Die hield er even mee op terwijl de tijd wel gewoon doorliep. Dit was al de tweede keer in korte tijd dat dit gebeurde en vond ik heel irritant. Ik kon niet meteen zien hoe lang de GPS er mee opgehouden was. Uiteindelijk bleek dit echt maar een heel klein stukje te zijn maar toch blijft het vervelend als je GPS er mee op houdt…

Kom maar op met die obstakels!

De volgende hindernis (en een van mijn grootste irritaties tijdens het hardlopen) was een hond die heel enthousiast op me af kwam rennen. Flinn heette hij (ik vind Flinn een mannen naam dus noem hem een hij). Zijn bazin schreeuwde heel hard dat ie niet zo gek moest doen. Mijn hart zat ondertussen in mijn keel omdat hij vanuit het niets tegen mijn benen op sprong. Nu vind ik hondjes over het algemeen echt super leuk en lief (en ben absoluut geen hondenhater!), maar als ik aan het hardlopen ben vind ik het vervelend als ze mijn ritme onderbreken en me laten schrikken (want bang voor honden ben ik ook niet). Ik kon niet meteen doorrennen en toen dat wel weer kon moest ik wel weer even bij komen van de schrik. Een vervelende hindernis dus.

Op de 5 kilometer grens kreeg ik vervolgens een heel gek gevoel in mijn rechter been. Alsof mijn voet en ook een beetje mijn been sliep. Heel irritant en ik bedacht me later dat het misschien kon komen doordat mijn veter te strak zat (ik weet niet of dit ook echt zo was maar ik heb dat gevoel nog nooit eerder gehad tijdens het lopen en het moet toch ergens vandaag komen?). Ook dat obstakel overwon ik: na een paar kilometer trok het gevoel uit mijn voet en been weg en nam vermoeidheid, dorst en warmte de plaats in ;).

Toen ik bijna thuis kwam kreeg ik te maken met het laatste obstakel: een hooikoortsaanval. Al niezend en met een kriebelneus en kriebel ogen kwam ik thuis aan. Toch was ik erg tevreden met mijn run en toen ik eenmaal weer bij was gekomen van de tocht en gedoucht op de bank zat was ik erg tevreden met het resultaat. Niet mijn snelste 10 km ooit (verre van zelfs) maar toch lekker gelopen! Geen enkel obstakel kan me tegenhouden om lekker te lopen!

Wat vinden jullie tijdens het hardlopen de vervelendste obstakels? Ik heb trouwens ook echt een hekel aan stoplichten die op rood staan… daar had ik zondag gelukkig geen last van!