We Run Amsterdam!

Vandaag is het zo ver, na maanden van hard trainen en goede voorbereiding is het vandaag tijd om een PR om te lopen op de 10 km! Hahahaha! GRAPJE! Nee, de wilde voornemens van beter dan ooit bij de start te verschijnen zijn, zoals altijd, niet uitgekomen. Het blijft voor mij namelijk lastig om een goede balans tussen fitnessen en hardlopen te vinden. Fitnessen doe ik namelijk drie keer in de week. en soms heb ik geen zin om 4 of zelfs 5 keer in de week de sporten. Maar goed, dat ik die 10 kilometer uit loop is duidelijk, die afstand heb ik vaak genoeg gelopen. In wat voor tijd? Daar ga ik me gewoon helemaal niet mee bezig houden. Ik loop in één van de leukste steden van Nederland, met allemaal vrouwen, en daar ga ik gewoon enorm van genieten!

Read More

Registratie voltooid!

Nike hardloop wedstrijdDe laatste hardloopwedstrijd die ik liep was de Dam tot Damloop. Dat is dus al weer een tijdje geleden (vier maanden geleden om precies te zijn). Mijn motivatie om daadwerkelijk te gaan hardlopen is altijd het grootst als er een wedstrijd in het verschiet ligt. Vorig jaar miste ik de ‘We Own the Night’ van Nike om onduidelijke redenen (ik was namelijk gewoon in het land en was al maanden van te voren op de hoogte van de race), en toen ik na afloop van de race alle verslagen las had ik heel veel spijt dat ik niet mee had gelopen.

Read More

Kom maar op met die Damloop!

Thuis aangekomen eerst even met
de voetjes omhoog uitpuffen!
Vandaag was het zo ver: hardloop spullen mee naar het werk en terug naar huis rennen! Of eigenlijk naar mijn fiets die op het station stond. Een plan dat ik nu al een jaar heb en gisteren was het eindelijk zo ver. 11 kilometer stond er op het programma. De laatste keer dat ik dat liep was denk ik vorig jaar november tijdens de Zevenheuvelenloop. De laatste maanden was ik niet verder gekomen dan 8 en met nog minder dan 5 weken voor de Dam tot Damloop was het dus heel erg tijd om weer eens kilometers te maken!
En dat deed ik gisteren dus! De eerste kilometer was niet fantastisch. Ons kantoor zit midden op de Wallen dus het stikt er altijd van de toeristen. Het leek dus meer een ‘obstacle run’ dan op een duurloop. Maar toen ik voorbij het centraal station was kon het lekkere lopen beginnen! De route die ik nam is vanaf een bepaald punt gewoon een aantal kilometer rechte weg, heerlijk! Bij een kilometer of 4 had ik de eerste tegenslag: het begon kei en keihard te regenen. Het duurde dan ook niet lang tot zelfs mijn ondergoed doorweekt was. Drie maal hoera! Maar goed, het lopen zelf ging erg lekker dus ik liet me er niet door ontmoedigen!
De tweede tegenslag kwam rond een kilometer of 7.5. Ik kwam er achter dat mijn horloge uit zichzelf had besloten om de run te stoppen. Super irritant en frustrerend. Snel zette ik hem weer opnieuw aan maar om de 1 of andere manier was ie helemaal van slag en gaf de datum opeens 4 april aan. Super vaag en al de tweede keer dat het gebeurt.  En dat terwijl ik hem de dag ervoor nog had geüpdate… stom ding! Tegenslag drie kwam daar meteen achteraan.. Om van Amsterdam naar Zaandam te komen moet je altijd een pontje gebruiken (tenzij je met de trein of auto bent, dan kan je een tunnel gebruiken). Het pontje dat ik nam gaat 1x in de 20 minuten. Ik kwam aanrennen, zag de slagbomen dicht gaan en de pont weg varen. Shit. 20 minuten wachten met natte kleren is nou niet bepaald een feest. Na het wachten had ik nog 3 kilometer te gaan naar mijn fiets. En ondanks dat ik behoorlijk was afgekoeld tijdens het wachten  heb ik ook die kilometers heel erg lekker gelopen.
Alhoewel ik dus een paar tegenslagen had (die uiteindelijk heel erg mee vielen hoor;)) heb ik echt heerlijk gelopen. Veel lekkerder dan ik had verwacht. Ik heb ook meteen het vertrouwen terug dat die Damloop wel gaat lukken. Heel fijn! De komende weken blijf ik dus netjes 1x per week naar huis rennen. Het is namelijk heel lekker om te rennen, thuis te komen, te eten, een warme douche te nemen, een kopje thee te drinken en de rest van de avond heerlijk voldaan op de bank mag liggen! Yes, hier kan ik wel aan wennen! Waarom heb ik dit ook al weer niet eerder gedaan?

Rennen in de regen

Ik heb er een haat-liefde verhouding mee: rennen in de regen. Als het al regent, en ik moet nog gaan rennen heb ik de grootste moeite om mezelf naar buiten te slepen. Meestal doe ik dat dan ook niet. Maar als het gaat regenen als ik al aan het lopen ben kan het juist als een verademing komen (al kan het natuurlijk ook te hard gaan regenen). Een beetje regen tijdens het hardlopen is heerlijk verkoelend en ik heb ook altijd het idee dat als het regent er meer zuurstof in de lucht zit (of dit ook daadwerkelijk waar is weet ik niet, en ik ben te lui om het uit te zoeken ;)). Één van mijn lekkerste runs ooit was in de stromende regen. Hoewel ik helemaal doorweekt was ging het lopen zo goed en lekker! Ik kan er dus echt van genieten: rennen in de regen.

Geen druppel op de stenen,
de regen kwam toch niet!

De ‘ontdekking’ dat er meer zuurstof in de lucht zit als het regent of net geregend heeft (en als het niet waar blijkt te zijn: het gevoel waardoor het lijkt alsof er meer zuurstof in de lucht zit ;)) deed ik jaaaaren geleden met mijn vader. We liepen toen regelmatig één of twee rondjes bij een park bij ons in de buurt. Op de dag begon het tijdens onze rondjes zachtjes te regenen en liepen we zonder moeite nog een extra rondje. Onze conclusie was dus: meer zuurstof in de lucht door de regen. Sinds dat moment ben ik er dan ook heilig van overtuigd ;).

Afgelopen woensdag was het droog toen ik naar buiten stapte voor een rondje. Na een kilometer begon het lichtjes te spetteren en besloot ik in plaats van een lange ronde toch wat dichter bij huis te blijven. Niet het beste idee: de regen kwam maar niet en het bleef de rest van de middag droog maar na 3 kilometer was ik weer thuis en vond ik het wel weer mooi geweest. Ik denk dat ik toch liever van rennen zonder regen hou…

En houden jullie van sporten in de regen of blijven jullie met de regen liever binnen?

Sportvakantie is over!

Ik ben eindelijk een beetje aan het warme weer gewend en kan in plaats van alleen maar luieren nu ook een beetje actief zijn. Mijn sportactiviteiten plan ik of in de vroege ochtend in, of in de late avond. Zo ook zondag avond. Om kwart voor 9 besloot ik nog even een rondje te gaan lopen. Ik had nog niet precies in gedachte hoe ver ik wilde gaan maar gokte op een kilometer of 4/5.

Ik ging rustig van start, mijn eerste kilometer liep ik in 6 minuten en 10 seconden. Terwijl ik liep voelde het lekker aan en dus besloot ik ietsje te versnellen. Na 3 kilometer besloot ik iets verder te lopen en in ieder geval tot de 6 kilometer te gaan. Bij 6.10 kilometer kwam ik thuis aan en toen vond ik het wel weer welletjes. Wel rende ik elke kilometer iets harder en ik eindigde de laatste kilometer het snelst: in 5 minuten en 48 seconden. Nog steeds geen top tijd maar al met al kon ik er best tevreden mee zijn. Toen ik na het rekken weer binnen kwam stonden alle kranen open, het was zelfs om half 10 nog aardig warm dus ik zweette me helemaal kapot! Poeh, niet normaal.

Na een paar glazen water en even rustig op de bank te hebben gezeten heb ik lekker gedoucht en de rest van de avond kon ik heerlijk genieten van het feit dat ik toch nog wat gedaan had! Heerlijk gevoel! Maandag ochtend stond er weer een run op het programma. Dit keer met mijn moeder. Ik gok dat we zo’n 3 kilometer hebben gelopen maar het was om 9 uur al niet normaal warm dus helemaal gesloopt haalde we de finish. We besloten nog een klein rondje gewoon te lopen, een fijne manier om weer af te koelen!

Voor vandaag staan er ook weer sportieve activiteiten op het programma. Straks fiets ik naar mijn oma om daar op de koffie (of eigenlijk niet op de koffie aangezien ik dat niet drink) te gaan. En aan het eind van de middag ga ik me toch ook maar weer een keer naar de (aircoloze) sportschool begeven. Woensdag vertrek ik met mijn moeder voor een paar dagen naar de Veluwe. We zijn niet van plan om stil te gaan zitten en onze hardloopschoenen/outfit gaan mee. Er zijn daar prachtige routes en hoe leuk is het om die hardlopend af te leggen! Ik zou zeggen: Heel leuk!

Ik ben blij dat ik eindelijk mijn ‘sportieve draai’ weer een beetje gevonden heb. Op sportief vlak mag je natuurlijk ook wel zomervakantie houden maar ik vond het wel lastig om na zo’n ‘vakantie’ weer eindelijk wat te gaan doen. Ik heb mezelf te vaak horen zeggen, ach dat komt volgende week wel weer, het is ‘vakantie’!

Hoe staat het er bij jullie voor? Vakantie wat het sporten betreft of doen jullie daar niet aan? 

Zevenheuvelenloop: Training

Ongeveer anderhalve maand geleden schreef ik me in voor de Zevenheuvelenloop. Op 17 november loop ik de 15 kilometer. Er moeten een paar hordes gelopen worden: de eerste 5 km zijn vals plat (omhoog), in het middenstuk zijn er een aantal heuvels die ik over moet zien te komen en de laatste 4 km gaan vals plat naar beneden (makkelijk kakkelijk, dan gaat dat lopen vanzelf ;)). Tijdens mijn inschrijving had ik in gedachte dat ik hem onder de 1,5 uur wilde lopen. 

Op dit moment zijn bruggetjes de
enige ‘heuvels’ die ik bedwing 😉
Ik liep begin juni regelmatig, maar elke keer niet veel verder dan 5/6 kilometer. Nu, anderhalve maand later loop ik met gemak 10 kilometer achter een (binnen het uur). Ik moet wel zeggen, er komt geen heuvel aan te pas tijdens mijn trainingen, maar: ik heb nog 4 maanden voor D-day. Als er geen gekke dingen gebeuren moet ik die finish makkelijk kunnen halen binnen 1,5 uur. De komende weken wil ik beginnen met de afstanden die ik loop vergroten. Over een maand wil ik in ieder geval één keer weer eens 15 km achtereen lopen. Als ik dat gedaan heb gaat het nog om de snelheid. Op dit moment denk ik dat mijn doel iets te makkelijk is. Het is natuurlijk een zwaar parcours, maar ik heb ook nog een hele tijd om te trainen! 
Ik durf op dit moment nog geen nieuwe uitspraken te doen over binnen welke tijd ik de Zevenheuvelenloop wil lopen. Toch wil ik wel dat het een echte uitdaging gaat worden. Ik ga me nu in eerste instantie focussen op mijn afstand vergroten, daarnaast doe ik elke week aan krachttraining in de sportschool. Zodra de afstand geen probleem is ga ik me bezighouden met heuveltrainingen en intervaltrainingen om sneller te worden. Zo op ‘papier’ vind ik mijn plannen goed klinken. Kom maar op dus met die heuvels!
Trainen jullie op dit moment nog met een bepaald doel voor ogen? En zo ja, welk doel?

Gevecht tegen mezelf

Gisteren trok ik zoals gepland mijn hardloopschoenen weer aan. Toen ik vertrok had ik eigenlijk nog niet zo goed bedacht hoe ver ik zou gaan lopen. Ik dacht aan een rondje van een kilometer of vijf. Ik ging heel rustig van start, ik begin namelijk vaak te hard en ga langzamer lopen en het leek me dan ook een goed idee om eens echt rustig te beginnen…(plus ik was van plan om het gewoon rustig aan te gaan doen ;)). Na 2 kilometer dacht ik bij mezelf: je hebt op dit moment de tijd, je wilt deze week sowieso nog een keer 10 km lopen EN het weer zit mee (niet te warm, niet te koud, geen regen, alleen een beetje wind). Waarom niet nu? Dus na 2 kilometer besloot ik 10 km te gaan lopen. Maar dan wel onder het uur, er moet natuurlijk wel een beetje een uitdaging inzitten…

Dat betekent gemiddeld 6 minuten per kilometer. Alleen was ik zo langzaam begonnen dat ik dat tempo de eerste twee kilometer niet eens had gered. Ik moest wat goed maken! Ik zette meteen de versnelling in. Zonder problemen tot dat ik bij een kilometer of vijf toch redelijk moe begon te raken. Bij mijn zesde kilometer riep mijn hardloopapp ook om dat ik 6 minuut nog wat over mijn ronde had gedaan. SHIT! Ik had al tijd goed te maken en liep bijna weer op schema, was ik weer gaan vertragen! Dus hup, weer de versnelling erop.

Na de 8 kilometers had ik er helemaal geen zin meer in. Maar ik had mijn langzame begin kilometers goed gemaakt en ik was er bijna! Nog even doorzetten dus. En toen werd ik misselijk. Ik heb nog nooit mee gemaakt dat ik misselijk werd tijdens het sporten maar weet wel dat dat kan gebeuren. Ik probeerde dus goed adem te halen en tegelijkertijd hard door te rennen om onder het uur te eindigen. Toen de laatste kilometer in ging wist ik dat ik het zou redden. Ik gooide er nog een laatste versnelling in en eindigde de laatste kilometer in de snelste tijd. Pure voldoening op het eind!

De training eindigde met een beetje rekken en strekken en het laatste stuk naar huis lopen. Toen ik thuis kwam vond ik Michael een beetje bezorgd in de huiskamer… “Waar bleef jij nou?” kreeg ik naar mijn hoofd geslingerd. “Je zei dat je maar eventjes ging hardlopen!” Oeps…. kan gebeuren.. Maar de volgende keer zal ik voordat ik vertrek beslissen of ik weer een lange afstand gaat lopen. Dan hoef ik ook niet de hele rit af te zien om de tijd goed te maken die ik in de eerste kilometers verspild heb!

Lopen jullie wel eens een stuk verder dan jullie in eerste instantie gepland hadden?

Luie Leo

Wat een heerlijk weer hebben we de afgelopen dagen gehad zeg! Ik heb er dan ook optimaal van genoten. Ik moet wel bekennen dat ik een beetje lui word van dat mooie weer. Ik deed al het hoogst nodige, gewoon de dingen die gedaan moesten worden… maar meer ook niet. Bloggen, iets wat ik met plezier doe, schoot er een beetje bij in (ontzettend).
Zelfs sporten, waar ik normaal gesproken erg blij van word had ik geen tijd voor. Wel een enorme fiets tocht van en naar een kleinschalig festivalletje op zondag. En afgelopen maandag probeerde mijn moeder en ik ’s ochtends nog een stukje hard te lopen. Maar ik moest echt nog bijkomen van die dag ervoor (het festivalletje op zondag ;)). Uiteindelijk zijn we ons rondje maar gewoon gaan lopen met tussendoor kleine stukjes joggen. Al met al heb ik niet heel veel uitgevoerd op sportgebied.

Tijd voor minder van dit…

Tijd voor verandering. Ik voel me beter als ik wél sport, en dus maak ik bij deze een afspraak met mezelf. Zoals ik in dit artikel vertelde, werkt het motiverend om specifiek op te schrijven wanneer je wat gaat doen. Dus: vanavond maak ik tijd voor in ieder geval een klein rondje hardlopen. Morgenochtend is het echt weer eens tijd om de sportschool te bezoeken (dit is ondertussen alweer een week geleden…). In het weekend wil ik in ieder geval weer een ‘lange’ duurloop doen van minimaal 10 km. Misschien moet ik iets specifieker zijn. Zondag ga ik die duurloop lopen! Wie weet ga ik ook nog een keer deze week met mijn moeder een écht rondje lopen. Want die van afgelopen maandag telt niet helemaal. Niet heel specifiek, maar ik ben ook niet de enige die hier over mee beslist.

… en meer van dit!

Als ik me aan deze afspraken houd, zal ik aan het eind van deze week toch nog aardig wat gesport hebben. Vrijdag was mijn laatste echte training (want maandag kan ik helaas niet mee tellen.. lag aan mij, niet aan mijn moeder!). Voor mijn gevoel was het trouwens nog langer geleden. Het valt eigenlijk best mee hoe lang ik niet gesport heb….. Ik denk dat ik verslaafd ben.

Hebben jullie nog wat uitgevoerd met het heerlijke weer van de afgelopen dagen?

Frustrerende obstakels

Afgelopen zondag liep ik weer een 10 km. Niet zo snel als ik had gewild, maar ik had onderweg een aantal vervelende ‘obstakels’ die ik moest zien te overwinnen. Tijdens vrijwel elk rondje hardlopen kom ik er wel een aantal tegen, afgelopen zondag sloeg alles. Alles en iedereen probeerde me te dwarsbomen om maar geen 10 km te lopen!

Het begon met het weer. Dit keer weer te warm! Na dagen van regen en harde wind (ook niet goed) scheen afgelopen zondag weer volop de zon. Een paar weken geleden rende ik voor het eerst weer eens in de brandende zon. Omdat het lekkere weer in Nederland verre van consistent is went mijn lichaam nog niet volledig aan warmte dus zodra het weer eens lekker warm en zonnig is heb ik het tijdens het hardlopen extra zwaar. Ik had wel meteen een goed excuus om niet te hard van stapel te lopen.

Het tweede probleem dat ik had was mijn GPS. Die hield er even mee op terwijl de tijd wel gewoon doorliep. Dit was al de tweede keer in korte tijd dat dit gebeurde en vond ik heel irritant. Ik kon niet meteen zien hoe lang de GPS er mee opgehouden was. Uiteindelijk bleek dit echt maar een heel klein stukje te zijn maar toch blijft het vervelend als je GPS er mee op houdt…

Kom maar op met die obstakels!

De volgende hindernis (en een van mijn grootste irritaties tijdens het hardlopen) was een hond die heel enthousiast op me af kwam rennen. Flinn heette hij (ik vind Flinn een mannen naam dus noem hem een hij). Zijn bazin schreeuwde heel hard dat ie niet zo gek moest doen. Mijn hart zat ondertussen in mijn keel omdat hij vanuit het niets tegen mijn benen op sprong. Nu vind ik hondjes over het algemeen echt super leuk en lief (en ben absoluut geen hondenhater!), maar als ik aan het hardlopen ben vind ik het vervelend als ze mijn ritme onderbreken en me laten schrikken (want bang voor honden ben ik ook niet). Ik kon niet meteen doorrennen en toen dat wel weer kon moest ik wel weer even bij komen van de schrik. Een vervelende hindernis dus.

Op de 5 kilometer grens kreeg ik vervolgens een heel gek gevoel in mijn rechter been. Alsof mijn voet en ook een beetje mijn been sliep. Heel irritant en ik bedacht me later dat het misschien kon komen doordat mijn veter te strak zat (ik weet niet of dit ook echt zo was maar ik heb dat gevoel nog nooit eerder gehad tijdens het lopen en het moet toch ergens vandaag komen?). Ook dat obstakel overwon ik: na een paar kilometer trok het gevoel uit mijn voet en been weg en nam vermoeidheid, dorst en warmte de plaats in ;).

Toen ik bijna thuis kwam kreeg ik te maken met het laatste obstakel: een hooikoortsaanval. Al niezend en met een kriebelneus en kriebel ogen kwam ik thuis aan. Toch was ik erg tevreden met mijn run en toen ik eenmaal weer bij was gekomen van de tocht en gedoucht op de bank zat was ik erg tevreden met het resultaat. Niet mijn snelste 10 km ooit (verre van zelfs) maar toch lekker gelopen! Geen enkel obstakel kan me tegenhouden om lekker te lopen!

Wat vinden jullie tijdens het hardlopen de vervelendste obstakels? Ik heb trouwens ook echt een hekel aan stoplichten die op rood staan… daar had ik zondag gelukkig geen last van!

Verhard of onverhard?

Al heel wat jaren geleden ben ik met mijn vader begonnen met hardlopen. We fietsten dan met zijn tweeën naar een park in de buurt en liepen daar dan een paar rondjes om vervolgens weer naar huis te fietsen. Het stukje heen en terug fietsen noemden we dan onze warming up en cooling down. We gingen naar het park toe omdat het ten eerste leuk was om daar een rondje te lopen maar de belangrijkste reden was wel dat daar een onverhard pad door liep. Dit scheen beter voor gewrichten te zijn en zou helpen tegen blessures.

Een vriendinnetje van me kampt al jaren met een scheenbeenblessure (shinsplints) en heeft nu eindelijk een goeie fysio, ze mag nu weer heeeeeel langzaam opbouwen met hardlopen op een onverharde grond, en kan hopelijk over een jaar weer een beetje normaal hardlopen. Door mijn gesprek met haar over haar blessure begon ik na te denken over de ondergrond waarop ik loop. Het fijne aan hardlopen vind ik dat je thuis je hardloopkleren en schoenen aandoet, de deur uit stapt en kan gaan rennen. Ik heb alleen geen park direct voor de deur dus als ik vanaf huis wil gaan hardlopen moet ik dit op een verharde ondergrond (steen, beton asfalt) doen. Zoals ik al vaker heb gezegd loop ik vaak naar een recreatiegebied hier in de buurt (Jagersplas) waar ik dan een rondje loop, op een onverhard pad. Ik heb ook niet echt een duidelijk voorkeur voor het één of het ander. Afwisseling vind ik zelf denk ik het prettigst.

Schelpenpad in de Jagersplas

Gelukkig heb ik zelf nog nooit gekampt met een blessure en is mijn lichaam er ondertussen wel aan gewend om ook op een verharde ondergrond te lopen maar ik heb het internet nog wel even afgestruind om te kijken het daadwerkelijk beter is om op een onverharde grond te lopen. Op hetloopcentrum.nl kwam ik hier over een artikel tegen. Daarin staat dat het niet bewezen is dat de kans op blessures groter is door te lopen op een verharde ondergrond. Wel staat er dat je enkels en knieën minder zware klappen krijgen te verduren als je loopt op een onverharde grond, wat best logisch is omdat een onverharde grond als het ware mee veert.

Als je toch op een verharde grond loopt raden ze aan om op schoenen te lopen met een goede demping. Ook staat er dat de demping van een hardloopschoen zo’n 1000-1200 kilometer mee gaat. Volgens mij heb ik die er met mijn huidige schoenen al dik opzitten. Tijd voor nieuwe schoenen dus (en dat vind ik helemaal niet erg;))!

Waar lopen jullie liever op, een verharde of onverharde ondergrond?