Picture this

2000-01-01-00.00.08-1Stel je de volgende setting eens voor: 12 vrienden, twee huisjes, 3 nachten, 2 dagen festival, 2 dagen puur relaxen, zon (wishful thinking?), heel veel drankjes en ontelbaar veel gezelligheid (en eigenlijk moet hier dan ook nog iets achter als: prijs? onbetaalbaar, maar dat vind ik net iets te zoetsappig). Dit is wat mij komend weekend staat te wachten! Kun je je voorstellen dat ik daar mega, super, ontzettend veel zin in heb? Nou, ik ook!

Read More

Een ode aan vriendschap!

Vijfentwintig jaar, een kwart eeuw oud. Dat is mijn beste vriendinnetje vandaag geworden! Lieve, lieve Lau, van harte gefeliciteerd! En ze mag wel eens in het zonnetje gezet worden! Ze heeft namelijk een ontzettend zwaar jaar achter de rug. Maar ondanks alle tegenslag is het haar toch gelukt om binnen het jaar haar master af te ronden en ik ben super trots op haar. En dat heb ik volgens mij nog helemaal niet tegen haar gezegd. Of in ieder geval niet vaak genoeg. Dus vandaar dat ik maar eens een blogje aan haar en onze vriendschap wijdt.

Ze is leuk, lief, grappig en ook nog eens heel knap! <3

In de brugklas kwamen we bij elkaar in de klas, niet meteen beste vriendinnen. Eerder het tegenovergestelde zelfs.. Maar goed, dat werd allemaal opgelost en vanaf de tweede klas werden we echt goed bevriend, en dat is eigenlijk altijd zo gebleven. Dat betekend dat we ondertussen al ruim een decennium bevriend zijn (al ruim 11 jaar zelfs). Een hele bijzondere vriendschap. In al die jaren hebben we heel wat dingen mee gemaakt (hallo tienerjaren vol met drama!). Maar we zijn ondertussen natuurlijk heel wat volwassener geworden (al kunnen we ons ook vreselijk misdragen samen met onze andere vriendin Jellina) en alle drama hebben we ondertussen wel achter ons gelaten. Nu is het als we elkaar zien gewoon zoals het hoort te zijn: er wordt dan veel gelachen (of gegiebeld zoals Michael dat zou omschrijven), gepraat, gedanst, gedronken, gewinkeld.. Lautje bapaotje: Ik ben dol op je!

Goed, dat was dus de ode aan mijn vriendschap met haar. Over op de orde van de dag! Vandaag staat natuurlijk in het teken van haar verjaardag. Ik heb nog geen tijd gehad om op cadeautjes jacht te gaan dus dat moet vandaag geregeld worden, het is tenslotte haar verjaardag. En vanavond is het tijd voor haar feestje! Ik heb er zin in :). En morgen? Morgen staat er lekker niks op het programma. Uitslapen, beetje bloggen, misschien wat lekkers in de keuken in elkaar flansen, lezen, tv kijken.. Ennnn het weekend is al weer om ;).

Vertellen jullie je beste vrienden of vriendinnen wel vaak genoeg hoe dol je op ze bent?

5w33t m3m0r135!!

Een bladzijde uit ons ‘Heiligdom’ zoals
we het schriftje noemden.
Als je de titel van dit bericht gelezen hebt denk je misschien dat ik per ongeluk met mijn hoofd op het toetsenbord terecht ben gekomen maar niets is minder waar. 5w33et m3m0r135 oftewel sweet memories (in zn breezers). Vroeger was ik er 1. Een breezer slet. Of nouja… ik verrichtte geen seksuele handelingen, of überhaupt handelingen in ruil voor een breezer maar de taal sprak ik zeer zeker wel!
H0oii, Yah gaat Cker g0ed, met j0u? <3 Een zin die vroeger zo uit mijn toetsenbord had kunnen rollen. Het liefst nog met de nodige smileys en uitroeptekens. Ook waren vriendinnen en ik NTB (niet te breken), sloten we af met WJNMK! (Wil je nooit meer kwijt) en de nodige lafjoe’s hartjes en xx-jes. En eigenlijk waren we hartstikke schattig. Zo kalkten Laura en ik op de middelbare school schriften vol met onzin toen we niet meer bij elkaar in de klas zaten (dat was vanaf de derde klas het geval, toen we veertien waren). Alhoewel we ongeveer elk weekend en elke middag bij elkaar waren: toch hebben we belachelijk veel schriftjes vol geschreven over jongens die we leuk vonden, dingen die we hadden gedaan en mee gemaakt en over in welke les we nu zaten en hoe we elkaar misten. 
Thuis in mijn boekenkast ligt één van die boekjes en ik vind het echt super leuk om die zo af en toe eens door te bladeren. Het desbetreffende boekje was het eerste boekje waarin we gingen schrijven en hebben we in 11 dagen volgeschreven ;). In die 11 dagen vonden we ongeveer 3 keer een andere jongen leuk en werd het hart van beide minimaal 1 keer gebroken. Haha, wat een drama queens waren we zeg. Maar we steunden elkaar toen al wel heel lief: we konden alles bij elkaar kwijt en de NTB’s zijn uitgekomen: hoewel we elkaar niet meer elke dag zien zijn we nog steeds BFFs.
Ook de smileys en uitroeptekens die ik vroeger veelvuldig gebruikte, gebruik ik nog steeds te pas en te onpas. Een gewoonte die ik probeer te minderen maar ja, heel veel zinnen komen nu eenmaal beter tot hun recht met een uitroepteken! 😉 Grapje! Nee echt, ik probeer hier echt op te letten aangezien ik het echt meer dan nodig doe. De afgelopen 10 jaar heb ik al een behoorlijke groei door gemaakt, ik gebruik geen cijfers meer in plaats van letters dus ik verwacht over nog eens 10 jaar helemaal breezer-af te zijn!
Waren jullie vroeger ook NTB met jullie vriendinnen of hebben jullie je nooit schuldig gemaakt aan Br3ez4hHh?

Back down memory lane

Vroeger gingen we heel vaak op vakantie met 3 gezinnen. Mijn ouders en broer, en twee gezinnen met ook twee kinderen van onze leeftijd. Mijn ouders leerden hen (de ouders) kennen toen ze op de Rietveld zaten (mijn ouders zijn al sinds hun 18 of 19e samen). Naast alle gezamenlijke vakanties waren we sowieso veel bij elkaar te vinden. Samen eten, verjaardagen, de hele reutemeteut. Het is een soort tweede familie geworden. Nog steeds kunnen de kinderen het goed met elkaar vinden maar we zien elkaar niet meer zo vaak. Een paar weken geleden ontstond het plan om weer eens met zijn alle af te spreken en gisteravond was het zover.

Net zoals vroeger met zijn 6e, maar dit keer de aanhang er ook bij. Iedereen nam wat lekkers te eten mee en ook werden er een paar gitaren mee genomen. Een heel gezellige avond was het resultaat! Zoals met alle goede vrienden hoef je elkaar helemaal niet vaak te zien, als je weer bij elkaar bent is het weer als vanouds. Heel erg vertrouwd en leuk. Ik maakte een hartige taart (met kaas en ham). Een old time favourite van mij! Ik was vroeger een heel moeilijke eter, maar die hartige taart van mijn moeder ging er altijd wel in. Ook nu nog vind ik hem heerlijk. Daarnaast is een hartige taart makkelijk om mee te nemen en was dus een ideaal voor deze avond. 

Mijn moeder stuurde me gisteren nog een leuke foto van ons van vroeger op.  Zo te zien waren we ergens aan het kamperen, iets wat we heel veel hebben gedaan (drie maal raden wie ik ben;))! Fijne herinneringen die ik de rest van mijn leven zal blijven koesteren!
Hebben jullie ook zulke fijne herinneringen?