Raceverslag: We Run Amsterdam!

Zaterdag avond 9 uur was het zo ver: met ruim 6000 andere vrouwen 10 kilometer door Amsterdam banjeren! Vertrek en finish vanuit het Olympische stadion, via het Vondelpark door de binnenstad, over het Leidseplein en weer terug! Een fantastische route met zo mogelijk een nog betere sfeer! Rond een uur of zeven vertrok ik van huis, op naar Amsterdam. Bij binnenkomst in het stadion was ik direct overweldigd: overal liepen dames rond in oranje shirtjes, muziek, de geur van gras. Wow! Eerst maar een kluisje zien te bemachtigen om mijn spullen in kwijt te kunnen. Dat ging vrij soepel. Stap twee: snel nog even naar de wc, dat ging wat lastiger. Wat een enorme rijen (zenuwen I guess?). Maar na 10 minuten was ook die horde genomen. Toen sloeg de twijfel toe: het is koud! Maar hou ik mijn shirt met lange mouwen aan of doe ik hem uit? Ik keek even om mij heen en zag vrijwel iedereen in enkel het oranje Nike shirt.. Oké, ik ben een kuddedier: ik ga ook voor shirt met lange mouwen uit! Terug naar het kluisje, en klaar voor de race!

Read More

Registratie voltooid!

Nike hardloop wedstrijdDe laatste hardloopwedstrijd die ik liep was de Dam tot Damloop. Dat is dus al weer een tijdje geleden (vier maanden geleden om precies te zijn). Mijn motivatie om daadwerkelijk te gaan hardlopen is altijd het grootst als er een wedstrijd in het verschiet ligt. Vorig jaar miste ik de ‘We Own the Night’ van Nike om onduidelijke redenen (ik was namelijk gewoon in het land en was al maanden van te voren op de hoogte van de race), en toen ik na afloop van de race alle verslagen las had ik heel veel spijt dat ik niet mee had gelopen.

Read More

Zevenheuvelenloop: de afloop

Zondag was het dan eindelijk zo ver: de Zevenheuvelenloop. Al om half 10 vertrokken Michael en ik van huis om op tijd in Nijmegen te kunnen zijn. Er reden geen treinen tussen Zaandam en Sloterdijk (en dat terwijl er normaal een rechtstreekse trein gaat) en onze fietsen stonden ook niet thuis. Voor mij lekker stressen om de vraag of we wel op tijd de trein zouden halen op Sloterdijk.. Natuurlijk kwam dat helemaal goed. We kwamen op tijd in Nijmegen aan. In eerste instantie ben ik met Michael mee gelopen naar de plek waar hij mij kon gaan aanmoedigen (zowel bij de start als de finish). De grootste eis was dat er in de buurt een café was waar hij tussendoor binnen kon zitten. Toen we die plek gevonden hadden was het voor mij tijd om terug te gaan richting het startvlak.

Voor de wedstrijd: klaar om te gaan!

Rond half 2 kwam ik aan bij de startvlakken. Wat een drukte zeg! Ik startte in het roze vlak en daar heb ik uiteindelijk nog ruim een half uur moeten wachten voordat we eindelijk mochten beginnen. En het was koud! Hoewel de menigte voor nog een beetje warmte zorgde was ik helemaal verkleumd. En ik moest natuurlijk plassen… Vlak voor de start stonden nog wel van die EKO toiletten maar er stond ook een rij voor. Ik dacht dat het gevoel wel weg zou gaan tijdens het lopen en besloot maar gewoon te gaan rennen en niet nog even te wachten tot ik aan de beurt zou zijn. Bad move.

De eerste kilometers had ik weer ontzettend last van mijn schenen maar na ongeveer 3 kilometer hield dit gelukkig op. Helaas hield het gevoel van dat ik moest plassen niet op. Even overwoog ik de bossen in te duiken maar met overal toeschouwers leek me dit toch niet een goed plan. Bij het 6 km punt waren er dan eindelijk van die toiletten maar ook hier weer een rij. Toch besloot ik maar geduldig te wachten en daarna kon ik weer lekker door. Na de 7 km begon begonnen de echte heuvels en ik vond ze best wel pittig! Al met al heb ik ze wel redelijk overleefd. Bij het 12 km punt zat ik er alleen wel redelijk doorheen. Het afgelopen jaar heb ik dan ook geen enkele keer verder dan 11 km gelopen. Dat het vanaf daar extra zwaar zou worden viel dan ook te verwachten..

Op datzelfde 12 km punt riepen te toeschouwers naar de lopers dat het vanaf hier alleen nog maar naar beneden was. Ik blij. Helaas gingen we een paar honderd meter verder weer omhoog! Pff.. Wanneer hielden die heuvels nou op? Meteen daarna gelukkig! De laatste 2,5 km gingen inderdaad alleen nog maar naar beneden en ik ging als een speer. Op de een of andere manier had ik nog kracht over en de laatste kilometer kon ik zelfs nog een sprintje trekken. Op het 500 meter punt stond Michael me nog aan te moedigen en de laatste 500 meter schoot ik vooruit. Whoehoe! Uiteindelijk finishte ik in 1.34.21!! En dat terwijl ik ook nog een sanitaire stop heb gemaakt. Ik ben echt super blij met het resultaat en het is dan ook veel beter dan ik van te voren had gedacht!

De route zelf was trouwens echt prachtig mooi: de bomen in het bos kleurden van groen, geel, oranje, rood en bruin. Zo mooi! Wat dat betreft is de Zevenheuvelenloop echt een aanrader. Al is het wel aan te raden om de volgende keer beter voorbereid te zijn dan dat ik nu was! Dan had ik tijdens de run wat meer kunnen genieten in plaats van alleen na afloop van de race…

Klaar voor de start…

… AF! Vandaag is het eindelijk zo ver, de Zevenheuvelenloop! Nouja, eindelijk.. Ik had liever nog een maandje de tijd gehad om te trainen. Dat heb ik de afgelopen maanden namelijk maar bar weinig gedaan. Toen ik me ongeveer 5 maanden geleden inschreef had ik nog zeeën van vrije tijd over. Die vrije tijd vulde ik voor een groot gedeelte in met sporten en vooral hardlopen. Het ging op een gegeven moment zo goed dat ik mijn eerst gestelde doel van binnen het anderhalf uur finishen omhoog wilde schroeven naar een snellere tijd. Nu kan ik daar wel een beetje om lachen. Op dit moment is finishen binnen anderhalf uur al veel te optimistisch.

Het vinden van een baan gooide roet in het eten en daarom klaag ik zeker niet. Ik ben nog steeds zo blij met mijn baan dat ik het geen seconde erg kan vinden dat de voorbereidingen niet zo zijn gegaan als ik van te voren in gedachte had. Ook heb ik mijn doel dit keer juist wat naar beneden bij gesteld. Als ik hem uit weet te lopen ben ik al zeer tevreden 😉 (heerlijk toch, om zo snel blij te zijn!). En dat is dan ook precies wat ik ga doen! Hoe ik over de finish zal komen weet ik niet (waarschijnlijk dood moe) maar finishen zal ik, al is het kruipend!

Michael reist straks met me mee naar Nijmegen om me daar aan te kunnen moedigen (bedankt liefje! Ik zal proberen heel snel te rennen zodat je niet al te lang in de kou hoeft te staan ;)). Een flinke zit in de trein. En nou kwam ik er ook nog eens achter dat er geen treinen rijden tussen Zaandam en Sloterdijk in verband met spoorwerkzaamheden… Terwijl er normaal gesproken een rechtstreekse trein gaat. Dit zal de reis nog langer maken en ik denk dan ook dat we er zo’n 2,5 uur over doen. Ik start gelukkig pas om half 2 (vak roze!) dus hoef niet al te vroeg op. Ach, het komt allemaal wel goed.

Ik ben er in ieder geval klaar voor en ik heb er zin in! Hopelijk overleef ik al die heuvels een beetje (het zijn er geloof ik 4, maar Zevenheuvelenloop klinkt veel meer badass dan Vierheuvelenloop natuurlijk!). Wish me luck en als jullie zelf ook gaan lopen: heel veel succes!!